Podczas prac konserwatorskich prowadzonych na wieży gotyckiej katedry św. Apostołów Piotra i Pawła w Legnicy odkryto kapsułę czasu. Zabezpieczona w miedzianej tubie przetrwała ponad trzy i pół wieku. To najstarszy tego typu historyczny depozyt nie tylko w Polsce, ale także na świecie.
 

[FOTORELACJA]22646[/FOTORELACJA]

– Na początku sierpnia komisjyjnie dokonano jej otwarcia. Wewnątrz znajdowały się cztery dokumenty oraz 35 monet, w tym egzemplarze złote, srebrne i miedziane – mówi Marcin Makuch, dyrektor Muzeum Miedzi w Legnicy.

Jak podkreślają historycy, podobne depozyty umieszczano zwykle w wieżach kościelnych lub ratuszowych w czasie budowy czy remontów, traktując je jako przesłanie dla kolejnych pokoleń.

– Wstępne badania wskazują, że kapsuła była kilkukrotnie uzupełniana. Najstarszy pergaminowy dokument datowany jest na 18 lipca 1650 roku – umieszczono go podczas odbudowy wieży zniszczonej w wielkim pożarze Legnicy dwa lata wcześniej. W tubie znaleziono również dwie złote monety księcia Jerzego Rudolfa: dukat z 1621 roku i talar z 1607 roku.

Kolejny depozyt trafił do kapsuły w 1775 roku. Dodano wówczas dwa dokumenty oraz 23 monety, głównie związane z panowaniem króla Prus Fryderyka II Wielkiego. Oprócz nich znalazły się także cztery srebrne monety polskiego króla Augusta III Sasa.

Następne uzupełnienie miało miejsce w 1823 roku, kiedy do tuby dołożono dokument i dziesięć monet króla Prus Fryderyka Wilhelma III. Łącznie kapsuła zawierała pięć złotych, 26 srebrnych i cztery miedziane monety.

Odkrycie z Legnicy ma wyjątkowe znaczenie. Najstarszy z depozytów pochodzi sprzed 375 lat, co – jak wynika z ustaleń historyków z legnickiego muzeum – czyni go najstarszą kapsułą czasu nie tylko w Polsce, ale także na świecie. Do tej pory za najwcześniejsze uznawano znaleziska z Niedźwiedzicy (1704), Wawelu (1716), Wschowy (1726) czy amerykańskiego Bostonu (1761).

Obecnie kapsuła wraz z zawartością znajduje się w Muzeum Miedzi w Legnicy, gdzie zostanie poddana dalszym badaniom. Muzealnicy wraz z parafią planują w najbliższym czasie jej ekspozycję dla szerszej publiczności, a także opracowanie naukowe znaleziska.