W sobotę Legnica była sercem Dolnego Śląska. To właśnie w naszym mieściej odbyła się główna celebracja Święta Województwa Dolnośląskiego, połączona z obchodami 80-lecia powojennego Dolnego Śląska. Uroczystości rozpoczęła specjalna sesja Sejmiku Województwa Dolnośląskiego, podczas której wręczono honorowe wyróżnienia dla zasłużonych Dolnoślązaków. Potem nadszedł czas na to, co mieszkańcy lubią najbardziej – wspólne świętowanie pełne muzyki, smaków i kolorów.
Już od południa Rynek tętnił życiem. Na scenie pojawiali się artyści z Młodzieżowego Centrum Kultury, a chwilę później, przy dźwiękach hejnału miejskiego w wykonaniu Patrycjusza Gruszeckiego, oficjalnie rozpoczęto święto. Publiczność obejrzała uroczystego poloneza w wykonaniu Zespołu Pieśni i Tańca „Legnica”, który w tym roku świętuje 50-lecie swojej działalności, a któremu towarzyszyli samorządowcy. Warto dodać, że zespół od dekad kultywuje tradycje regionu i jest jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych ambasadorów.
Zajrzyjcie do naszych fotorelacji:
::photoreport{"type":"check-for-article","item":"23099"}
::photoreport{"type":"check-for-article","item":"23111"}
Dolny Śląsk od zawsze był miejscem, gdzie kultura, rzemiosło, nauka i kulinaria splatają się w wyjątkowy sposób. Region, odbudowany po wojnie wysiłkiem tysięcy ludzi przybyłych z różnych stron Polski, dziś może pochwalić się nie tylko bogatym dziedzictwem, ale też ogromnym potencjałem. Właśnie tę różnorodność i dumę widać było w Legnicy, na stoiskach, w rozmowach z wystawcami i w atmosferze, która towarzyszyła całemu wydarzeniu.
Na scenie pojawił się pisarz Marek Krajewski, autor słynnych kryminałów o Eberhardzie Mocku, który rozmawiał z publicznością o swojej twórczości i o Dolnym Śląsku, tak często obecnym w jego książkach. Wraz z Orsonem Hejnowiczem wziął też udział w kulinarno-historycznym pokazie „Górna Półka Smaku”, podczas którego zapachy dolnośląskich potraw unosiły się nad całym Rynkiem.
Nie zabrakło też dobrej zabawy. Publiczność świetnie bawiła się podczas konkursu „Stawy Milickie? Biorę w ciemno!” i wielkiego quizu wiedzy o Dolnym Śląsku, który udowodnił, że mieszkańcy regionu naprawdę znają swoje dziedzictwo.
W muzycznej części publiczność wysłuchała recitali Martyny Kominiarczuk i Gabriela Fleszara, a wieczór zakończył energetyczny koncert zespołu Hurt. Punktem kulminacyjnym dnia był spektakularny pokaz laserowy, który rozświetlił legnickie niebo i symbolicznie spiął klamrą cały dzień świętowania.
W Rynku czekały dziesiątki atrakcji. Turystyczne miasteczko „Zainspiruj się na Dolny Śląsk” prezentowało najpiękniejsze zakątki regionu, a strefa rodzinna przyciągała najmłodszych konkursami i warsztatami. W strefie gastro można było skosztować lokalnych przysmaków.
Ogromnym zainteresowaniem cieszyły się też wystawy plenerowe „80 lat powojennego Dolnego Śląska” oraz „Legnica wczoraj i dziś. Portret miasta”, a miłośnicy historii mogli zwiedzić Muzeum Miedzi oraz Akademię Rycerską z przewodnikiem. Nie zabrakło także turystycznych akcentów – specjalny przejazd Kolejami Dolnośląskimi z Markiem Krajewskim i spacery po mieście cieszyły się dużym powodzeniem.
Legnica tego dnia naprawdę stała się miejscem, w którym biło serce Dolnego Śląska, pełnym ludzi, muzyki, kolorów i dumy z historii, którą wspólnie tworzymy od 80 lat.
0
0
0
0
0
0
Danuta Holecka 11:03, 19.10.2025
0
1
Było super. Brawo.
rozbawiony11:12, 19.10.2025
1
0
I na doklejaniu się oszczędzi, bo była :))
Patryjota red13:40, 19.10.2025
0
1
Można lubić DŚ tylko , ponoć jest tunel między prochowicami a llubìiążem pod ziemią , nie wiadomo co szwaby wybudowały ?
i trochę nudnawo14:23, 19.10.2025
1
0
tyle gadali o laserach
niestety tylko gadali i pisali. Było średnio.
czekamy na info14:40, 19.10.2025
0
0
Napisali by coś o kościele. Jak tam Mazowsze tańczyło i śpiewało
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu lca.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz
Starcie lwów z kangurami na Piekarach
tak trudno było napisać kiedy ten mecz będzie i o której godzinie?
kibic
14:55, 2026-11-13
26-latka odpowie za atak na troje dzieci z Ukrainy
Napaść na dzieciaki? W anclu lekko nie będzie miała...
Misio Pysio
14:46, 2026-11-13
Jak ożywić Zamek Piastowski? Legniczanie mają głos
Turnieje i gry plebejskie dla każdego Biesiady sarmackie i rekonstrukcje uczt Targi rzemiosła i produktów regionalnych Kawiarnia lub karczma z otwartym dziedzińcem Mapping 3D na murach zamku Bale maskowe i reduty Nocne zwiedzanie „od piwnic aż po strych” Koncerty przy świecach Magnesy dla mieszkańców i „Dzień Mieszkańca”: Raz w miesiącu darmowy wstęp lub symboliczna złotówka dla osób z lokalną kartą mieszkańca na wybrane wystawy lub wydarzenia.
nowe pomysły
14:37, 2026-11-13
Jak ożywić Zamek Piastowski? Legniczanie mają głos
Poniżej znajduje się zestawienie najpopularniejszych zwyczajów i zabaw na luzie z podziałem na obie grupy. Szlachta i magnateria (na zamkach i w pałacach) Szlacheckie zabawy charakteryzowały się przepychem, skłonnością do żartów, rubasznego humoru oraz chęcią zaimponowania gościom. Kuligi: Zimą zamożna szlachta organizowała wielodniowe wyprawy saniami od dworu do dworu. Zabawie towarzyszyła muzyka, pochodnie, śpiewy i uczty, które trwały aż do wyczerpania zapasów gospodarza, po czym cały orszak (wraz z gospodarzami) ruszał do kolejnego majątku. Reduty i maskarady: W okresie karnawału na zamkach i w pałacach urządzano bale przebierańców. Goście zakładali maski i fantazyjne stroje (często przebierając się za chłopów, postaci z mitologii czy egzotycznych cudzoziemców), co pozwalało na swobodniejsze zachowanie i flirt bez zważania na sztywną etykietę. Żywe obrazy (Tableaux vivants): Popularna zabawa salonowa polegająca na odtwarzaniu przez gości słynnych dzieł malarskich lub scen historycznych. Uczestnicy przebierali się w stroje z epoki i zastygali w bezruchu na kilka minut przy akompaniamencie muzyki. Wiwaty i puchary przychodnie: Podczas uczt wznoszono głośne toasty na cześć króla, gospodarzy i dam, często strzelając przy tym na wiwat z pistoletów lub małych armatek zamkowych. Popularne było picie z jednego, ogromnego pucharu przekazywanego z rąk do rąk (często w kształcie rogu lub pozbawionego podstawy, przez co trzeba było wypić wszystko do dna, zanim odłożyło się naczynie). Polowania z nagonką i sokolnictwo: Traktowane nie tylko jako zdobywanie zwierzyny, ale wielka towarzyska rozrywka na świeżym powietrzu. Po łowach urządzano tzw. bigosowanie, czyli biesiadę przy ognisku z gorącym bigosem i nalewkami. Zwyczaj „rozbierania” gości: Aby zatrzymać biesiadników na dłużej i nie pozwolić im wyjechać przed końcem zabawy, gospodarze potajemnie zdejmowali koła z ich powozów lub chowali uprząż końską. Gry towarzyskie i hazard: Na luzie grywano w karty (np. w faraona, mariasza), kości, warcaby oraz bilard. Popularne były także towarzyskie zabawy słowne, układanie wierszyków na poczekaniu (fraszek) i zagadki. Robotnicy, służba i czeladź (w czworakach, karczmach i na dziedzińcach) Ludzie pracujący w majątkach zamkowych i pałacowych (stajenni, kucharki, ogrodnicy, rzemieślnicy i robotnicy folwarczni) bawili się prościej, ale niezwykle żywiołowo, z dużym dystansem do siebie i codziennego trudu. Zapusty i przebierańcy (chodzenie z niedźwiedziem lub kozą): Na koniec karnawału czeladź przebierała się w odwrócone kożuchy, maski zwierząt i słomiane stroje. Korowód chodził po dziedzińcu zamkowym i wsi, płatając figle, zbierając datki oraz poczęstunek od panów. Comber (babski comber): Szalona zabawa organizowana w tłusty czwartek głównie przez kobiety pracujące na dworze i targowiskach. Kobiety tańczyły, śpiewały frywolne przyśpiewki i zaczepiały mężczyzn, zmuszając ich do wykupienia się datkiem lub wspólnym tańcem. Sobótki i Noc Kupały: W najkrótszą noc w roku służba i robotnicy zbierali się nad wodą lub na polanach przy majątku. Skakano przez ogniska (co miało zapewnić zdrowie i pomyślność), puszczano wianki na wodę i szukano kwiatu paproci, co sprzyjało swobodnym zalotom. Zabawy siłowe i zręcznościowe: Na dziedzińcach lub przy karczmach organizowano zawody dla rozrywki. Popularne było wspinanie się na wysoki, gładki i nasmarowany mydłem lub tłuszczem słup, na którego szczycie wisiały nagrody (np. kiełbasa, wstążki lub butelka gorzałki). Śmigus-dyngus (lany poniedziałek): W wykonaniu czeladzi był to zwyczaj bardzo żywiołowy. Parobkowie czaili się z wiadrami wody na panny służebne, a czasem wrzucali je wprost do stawów lub koryt z wodą, czemu towarzyszyło mnóstwo śmiechu i pisków. Potańcówki przy muzyce „na żywo” i przyśpiewki: Po zakończeniu ciężkich prac (np. po żniwach podczas dożynek) robotnicy bawili się przy dźwiękach skrzypiec, basów i bębenka. Dużą fantazją wykazywano się w wymyślaniu na poczekaniu zabawnych, często złośliwych przyśpiewek komentujących życie na zamku i przywary innych pracowników. Gry zręcznościowe na wolnym powietrzu: W wolnych chwilach grano w palanta (grę z kijem i piłką), klipę (odbijanie zaostrzonego patyka) oraz kręgle ustawiane na klepisku.
stare pomysły
14:31, 2026-11-13
