We wtorkowy wieczór działacze legnickiego Klubu Gazety Polskiej oddali hołd swojemu patronowi Władysławowi Dybowskiemu. Przybliżamy sylwetkę wiceprezydenta Legnicy w latrach 1945-1946.

W trakcie II Wojny Światowej brał udział w Kampanii Wrześniowej. W okresie okupacji był majorem Narodowych Sił Zbrojnych. Po wojnie w komunistycznej Polsce trafił do Legnicy. Zapisał się PPR (Polska Partia Robotnicza, później po połączeniu z PPS przekształciła się w PZPR). Został wiceprezydentem miasta odpowiedzialnym za sprawy administracyjne.

Swoje stanowisko Dybowski wykorzystywał do działalności szpiegowskiej. W Legnicy pozyskał do współpracy dwóch radzieckich oficerów ze sztabu PGWAR. Zdobyte informacje przekazywał do krakowskiej komórki WiN, a ta wysyłała je do Londynu.

Jesienią 1946 roku bezpieka rozpracowała krakowskie, warszawskie i legnickie struktury WiN. Aresztowano w sumie 24 osoby, w tym Dybowskiego i jego syna Konrada, który był aktywnym członkiem podziemnych struktur w Krakowie.

Obaj zostali oskarżeni o działalność przeciwko Polsce Ludowej i szpiegostwo. W czerwcu 1947 Wojskowy Sąd Rejonowy w Warszawie skazał Władysława Dybowskiego i jego syna na karę śmierci. Została ona wykonana w więzieniach mokotowskich. Oficjalne źródła podają, że 31 sierpnia 1947. Zdaniem wielu historyków, stało się to jednak wcześniej, bo 30 lipca.[FOTORELACJA]5040[/FOTORELACJA]

Symboliczny grób byłego wiceprezydenta Legnicy majora znajduje się na Cmentarzu wojskowym na warszawskich Powązkach. Jego ciała nigdy nie odnaleziono.

Co ciekawe, o Władysławie Dybowskim w swojej książce pt. „Syndykat Zbrodni” wspomina Władysław Bartoszewski, który siedział w jednej celi z synem Konradem.

::video{"type":"single","item":"86"}