Jakie zagadki, niewiadome i historie kryje w sobie budynek przy ulicy Zielonej, w którym dziś mieści się II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego? Odpowiedzi na to pytanie poznali uczestnicy Legnickiego Spaceru Historycznego, prowadzonego przez Agatę Gerłowicz z Działu Historii Muzeum Miedzi w Legnicy. W wydarzeniu uczestniczyli także dawni uczniowie „dwójki”, którzy mieli okazję ponownie zobaczyć szkolne mury i wysłuchać opowieści o miejscu, które dla wielu było początkiem dorosłego życia.

Zielona Szkoła sprzed wojny i jej niezwykła symetria

Przed wojną dzisiejszy budynek liceum nosił nazwę Grünschule, co w tłumaczeniu oznacza Zieloną Szkołę. W jej murach działały ewangelickie szkoły powszechne, osobna dla dziewcząt i osobna dla chłopców. Obie części obiektu zostały zaprojektowane tak, by stanowiły lustrzane odbicie, z oddzielnymi wejściami i korytarzami prowadzącymi do identycznych sal lekcyjnych.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"23030"}

Usytuowany na obrzeżach parku budynek przez dekady zachował swoją funkcję edukacyjną. Po 1945 roku ponownie rozbrzmiał tu szkolny gwar, tym razem polskich uczniów. Dziś znajduje się w nim II Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego, jedna z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych szkół średnich w mieście.

Lipa Schillera, zielony trójkąt i pamięć o dawnych nauczycielach

Podczas spaceru Agata Gerłowicz opowiadała nie tylko o architekturze gmachu, ale również o jego otoczeniu. Zielony trójkąt, w którego centrum stoi szkoła, od dawna stanowi charakterystyczny punkt tej części Legnicy. To tu rośnie Lipa Schillera, drzewo z długą i ciekawą historią, które przetrwało kolejne epoki i stało się naturalnym świadkiem życia szkoły i jej uczniów.

Wspomniano także o nauczycielach, którzy po 1945 roku tworzyli fundamenty legnickiej oświaty, oraz o absolwentach II LO, którzy po latach rozsławili swoją szkołę w różnych dziedzinach życia publicznego.