Wernisaż wystawy Małgorzaty Szymankiewicz zapoczątkował tegoroczny sezon w legnickiej Galerii Sztuki. Wernisaż połączony był z tradycyjną już loterią noworoczną i wspólnym toastem.

Małgorzata Szymankiewicz, urodziła się w 1980 w Poznaniu, gdzie nadal mieszka i pracuje. Jest absolwentką (2005) Wydziału Edukacji Artystycznej i Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu. W 2015 r. uzyskała stopień doktora z teorii malarstwa. Obecnie asystentka w Pracowni Malarstwa i Rysunku na AS w Szczecinie.

Uczestniczka kilkudziesięciu wystaw zbiorowych i autorka kilkunastu indywidualnych w kraju i za granicą, laureatka licznych nagród i wyróżnień, uważana za jedną z najzdolniejszych malarek swojego pokolenia. W swej twórczości bezpośrednio nawiązuje do tradycji polskiego i światowego malarstwa abstrakcyjnego, starając się przeprowadzić rewizję pojęcia „malarstwo” (Dobromiła Błaszczyk). Krata i malarstwo (abstrakcja) stają się u niej nieskompromitowaną, bo nieuchwytną i niezależna od nikogo wartością dodatnią – wymienną.

W swej twórczości bezpośrednio nawiązuje do tradycji polskiego i światowego malarstwa abstrakcyjnego. Podkreśla, że dla niej obraz to przestrzeń, która z założenia generuje wchodzenie w relacje i w ich efekcie nieustanną wymianę z otoczeniem. Najpierw ma ona miejsce w procesie twórczym, kiedy myśl zostaje uprzedmiotowiona, później poprzez sytuację prezentacji i możliwości odbioru.

Za pomocą prostych form wizualnych takich jak kraty, tabele, formularze zwraca uwagę na wizualny aspekt ekonomii: „Zwykle mówi się o wyższych wartościach sztuki zapominając o tym, że wiąże się to z bardzo wieloma kwestiami – produkcją, utowarowieniem, statusem materialnym artysty, spekulacjami rynkowymi, biurokracją. W efekcie końcowym okazuje się, że sztuka wcale nie jest od tego wolna.

Działa ona na takich samych zasadach jak inne sfery – ekonomiczna czy społeczna”. Obrazy, jako zapis myśli, pracy oraz zakorzenienia twórcy tu i teraz, w takim a nie innym systemie społeczno-gospodarczym i uwarunkowaniu historyczno-politycznym, chociażby na poziomie czystej podświadomości, nie są wolne od owej relacji i zależności. Poprzez osobę twórcy, nawet najbardziej wyabstrahowane od rzeczywistości formy, będą związane z czasem powstania/teraźniejszością. Przez to są konstatacją, odpowiedzią lub manifestem postawy artysty wobec świata zewnętrznego.

Zatem, nawet jeśli z punktu widzenia estetyki są to prace abstrakcyjne, istnieją one i funkcjonują w całkowicie realnym wymiarze i właśnie na ten realny, rzeczywisty aspekt malarstwa, czy też raczej wynikającą stąd dwoistość malarskiego medium Szymankiewicz pragnie zwrócić uwagę.

Wystawa Małgorzaty Szymankiewicz zatytułowana „blank” czynna będzie do 22 stycznia. Oglądać ją można w Galerii Sztuki na Placu Katedralnym.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"12228"}