Do 3 marca w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych we Wrocławiu przy ulicy Wystawowej 1, na terenie kompleksu przy Hali Stulecia zobaczyć można wystawę obrazów Beksińskiego.

Jeden z najwybitniejszych i najbardziej charakterystycznych polskich twórców. Jedna z najtragiczniejszych historii polskiego świata artystycznego. Zdzisław Beksiński wprawną ręką namalował setki obrazów, wykonał wiele zdjęć, filmów dokumentalnych i eksperymentalnych, projektował fotomontaże. Sam zginął z uzbrojonej z nóż ręki młodego sąsiada, pozostawiając po sobie niezwykle liczny i zróżnicowany dorobek. Od jego tragicznej śmierci w roku 2005 minęły niemal dwie dekady, ale jego dzieło wciąż zachwyca i ukazuje różne oblicza tego nieoczywistego twórcy (mało kto wie, że był też architektem i rzeźbiarzem).

Organizatorzy wystawy „Beksiński we Wrocławiu” przygotowali prawdziwy rarytas. W przeciwieństwie do zdjęć, czy kolaży fotograficznych, które często są wystawiane w kraju (kilka lat temu w legnickiej galerii sztuki, obecnie w Lubinie), na wystawie można obejrzeć obrazy, rzadko opuszczające mury sanockiego muzeum. Ponad czterdzieści płócien przywołuje najbardziej demoniczne wizje świata wymarłych ludzi, najśmielsze surrealistyczne wizerunki postapokaliptyczne i najciemniejsze zakamarki wyobraźni artysty, który na co dzień był osobą tyle wycofaną i pesymistyczną, co inteligentną i zabawną.

Tym razem Muzeum Historyczne w Sanoku udostępnia twórczość Beksińskiego nie tylko za pośrednictwem jego płócien – dobrze oświetlonych i oprawionych w zdobne ramy, ale i opowieści o nim, którą serwuje widzom na wielkim panoramicznym ekranie. Wprawdzie kilkunastominutowej projekcji daleko do pokazu 3D, jak reklamują ją gospodarze, ale przyznać należy, że produkcja przybliża nie tylko detale dzieł, ale i interesujące niuanse twórczości i życia malarza. Podczas mini seansu, który oglądamy w wydzielonej sali z zaaranżowaną widownią, poznajemy wiele faktów łączących wątki chronologiczne i artystyczne, które splatały się w życiu Beksińskiego w nierozdzielną całość. Całość zwieńczoną wyjątkowo tragicznym akcentem. „Od lat malował śmierć. A gdy po niego przyszła namalował ją kto inny” – głosi mural na Ursynowie, widniejący na bloku, w którym ostatnie lata spędził artysta.[FOTORELACJA]20121[/FOTORELACJA]