27 maja 1990 roku to jedna z najważniejszych dat w nowoczesnej historii Legnicy. Dokładnie tego dnia, w pierwszych w pełni wolnych wyborach samorządowych po upadku PRL-u, mieszkańcy miasta wzięli sprawy w swoje ręce i zdecydowali, kto będzie reprezentował ich interesy w nowej rzeczywistości politycznej.

  
 

   Wyborcza mapa Legnicy w 1990 roku
   

Organizacja pierwszych demokratycznych wyborów była ogromnym wyzwaniem logistycznym i społecznym. Miasto u progu transformacji ustrojowej zostało podzielone tak, aby zapewnić jak najpełniejszą reprezentację mieszkańców:

• Podział na okręgi: Legnicę podzielono na 8 okręgów wyborczych.
• Liczba mandatów: Do obsadzenia w Radzie Miejskiej było 45 miejsc. 
• Szeroka konkurencja: O mandaty walczyło aż 145 kandydatów reprezentujących 22 komitety wyborcze.

Wśród zarejestrowanych komitetów znalazły się m.in. Komitet Obywatelski „Solidarność”, Porozumienie Ludowo-Demokratyczne (PSL i SD), KPN, Komitet Inicjatyw Obywatelskich, Związek Nauczycielstwa Polskiego i Pracownicy Oświaty oraz lokalne inicjatywy, takie jak Grupa Członkowska Osiedla Piekary. Część mniejszych komitetów startowała bez oficjalnej nazwy.
 

   Frekwencja i wyniki, czyli polityczny nokaut
   

Choć entuzjazm związany z upadkiem komunizmu był duży, przy urnach pojawiła się nieco ponad jedna trzecia uprawnionych mieszkańców. 

• Uprawnieni do głosowania  74 379 o sób
• Oddane głosy (frekwencja) 27 438 osób (36,8%)

Głosowanie zakończyło się miażdżącym zwycięstwem Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”. Formuła ta, ciesząca się ogromnym zaufaniem społecznym, zdobyła aż 39 z 45 dostępnych mandatów, przejmując pełną odpowiedzialność za miasto.
 

   Architekci legnickiego samorządu
   

W ławach legnickiej Rady Miejskiej I kadencji zasiedli ludzie, którzy musieli zmierzyć się z pionierskimi wyzwaniami – od restrukturyzacji gospodarki komunalnej po przygotowania do opuszczenia miasta przez wojska radzieckie.
  

  Oto pełna lista radnych I kadencji:
  

  Andrzej Bednarz, Jerzy Bednarz, Marek Błaszczyk, Mieczysław Borkowski, Grażyna Chrobak, Roman Cywiński, Andrzej Drohomirecki, Zenon Dytkowski, Jerzy Figurski, Zdzisław Garbacz, Franciszek Grzywacz, Leokadia Hreczana, Edward Jaroszewicz, Ryszard Jaśkowski, Anna Jaworowska-Przegendza, Sławomir Kaczanowski, Ryszard Kępa, Stanisław Kot, Katarzyna Kowalska, Czesław Kozak, Sławomir Kozioł, Marek Kozłowski, Franciszek Kwaśniak, Władysław Jan Kwitowski, Tadeusz Majgier, Zdzisław Narbuntowicz, Wojciech Obremski, Korneliusz Okoń, Tadeusz Olaczek, Andrzej Parajski, Irena Pyzińska, Józef Rudko, Wiesław Sagan, Lucjan Sobolewski, Stanisław Strusowski, Jerzy Szlage, Zdzisław Szneler, Tadeusz Sznerch i Jerzy Święcicki.