Komenda hufca ZHP w Legnicy będzie miała nowego patrona – Janusza Korczaka. Do początku lat 90. XX wieku hufiec nosił imię Bohaterów KBW, ale po przełomie władze harcerskie zrezygnowały z kabewiackiego patronatu.

Jak nam powiedział harcmistrz Andrzej Nowak, komendant hufca ZHP w Legnicy, decyzja o wyborze Janusza Korczaka jako patrona legnickich harcerzy zapadła w połowie listopada br.

- Wcześniej harcerze mogli zgłaszać propozycje patronów - mówi komendant Nowak. - Najwięcej głosów padło właśnie na Janusza Korczaka i dlatego komenda hufca zatwierdziła ten pomysł.

Teraz w hufcu trwa akcja zbierania informacji o działalności przyszłego patrona. Harcerze nawiązują kontakty ze szkołami, domami kultury, czy dziecka, których patronem jest Janusz Korczak. Nie chodzi tylko o zdobycie dodatkowych informacji o nim, lecz przede wszystkim o zapoznanie się ze sposobami kultywowania pamięci o pedagogu i społeczniku.

- Sądzę, że zakończymy ten proces późną wiosną 2012 roku, który już został ogłoszony jako rok korczakowski – dodaje komendant Nowak. – Wtedy zwrócę się do komendanta Chorągwi Dolnośląskiej ZHP z prośba o zatwierdzenie Janusza Korczaka jako naszego patrona.

Wtedy też hufiec zacznie zbierać pieniądze na nowy sztandar, na którym znajdzie się imię a być może także wizerunek patrona. Obecny sztandar hufca pochodzi jeszcze sprzed 1990 roku i jest na nim orzeł bez korony, a imię „Bohaterów KBW” zostało nieudolnie zaklejone. Ten kuriozalny proporzec nie zostanie zniszczony, lecz pozostanie w sali tradycji legnickiego hufca ZHP.

Janusz Korczak właściwe Henryk Goldszmit urodził się 22 lipca 1878 lub 1879 roku w Warszawie. W marcu 1905 roku otrzymał dyplom lekarza i podjął pracę w Warszawie w Szpitalu dla Dzieci im. Bersonów i Baumanów. Korczak w ciągu siedmiu lat pracy w szpitalu (1905-1912) służył dzieciom jako lekarz, pedagog, i pisarz. Wytrwale popularyzował wiedzę pediatryczną. W 1926 roku zainicjował wydawanie tygodnika dla dzieci i młodzieży „Mały Przegląd”- jako dodatek do dziennika „Nasz Przegląd”. W 1935 roku związał się z Polskim Radiem, pod pseudonimem Stary Doktor wygłaszał liczne pogadanki dla dzieci, co było nowością w radiofonii polskiej. Od pierwszych dni wojny Korczak nieustannie zabiegał o wsparcie dla Domu Sierot, organizując kolonie letnie (czerwiec-lipiec 1940). Dostarczał żywność dzieciom poprzez działalność jałmużniczą. W 1940 roku Dom Sierot został przesiedlony do getta, zaś Korczaka aresztowano za nienoszenie nakazanej Żydom przez władze okupacyjne opaski z gwiazdą Dawida. W dniu 6 sierpnia 1942 roku hitlerowscy okupanci wywieźli z Domu Sierot Korczaka, wszystkich współpracowników i dwustu wychowanków do obozu koncentracyjnego w Treblince.