Czy Żelazny Most może stać się częścią dziedzictwa regionu? O tym będzie rozmowa w Galerii Ring

Czy największy zbiornik odpadów poflotacyjnych w Europie może stać się kiedyś częścią dziedzictwa regionu? O tym będzie mowa podczas rozmowy „Miedź czy być?” organizowanej w Galerii Ring. Spotkanie towarzyszy wystawie „Do-wody tożsamości. Nawigacje” autorstwa Magdaleny Mądrej i Wojciecha Browarnego i będzie okazją do refleksji nad przyszłością Żelaznego Mostu oraz zmianami, jakie jego powstanie przyniosło dla krajobrazu Zagłębia Miedziowego. Wstęp na wydarzenie jest wolny.

Rozmowa w Galerii Ring będzie próbą odpowiedzi na pytania o przyszłość Żelaznego Mostu

::event{"type":"portrait","id":"4202"}

Uczestnicy spotkania spróbują odpowiedzieć na pytania dotyczące bezpieczeństwa mieszkańców i środowiska w sąsiedztwie zbiornika, możliwych scenariuszy jego przyszłości oraz sposobów upamiętnienia miejsc, społeczności i krajobrazów, które zniknęły w wyniku jego budowy.

Szczególne miejsce w tej dyskusji zajmuje Żelazny Most, największy w Europie zbiornik odpadów poflotacyjnych należący do KGHM Polska Miedź. Budowa obiektu rozpoczęła się w latach siedemdziesiątych, a inwestycja na trwałe zmieniła krajobraz regionu. W jej wyniku z mapy zniknęły trzy miejscowości Barszów, Kalinówka i Pielgrzymów. Zbiornik do dziś jest rozbudowywany i podwyższany, pozostając jednym z najważniejszych obiektów infrastruktury przemysłowej w regionie.

Spotkanie połączy perspektywę naukową, społeczną, przemysłową i artystyczną

Rozmowa ma pokazać różne spojrzenia na Żelazny Most. W dyskusji udział wezmą prof. Robert Klementowski z Uniwersytetu Wrocławskiego, Kinga Mucha, aktywistka społeczna i fotografka, dr Paweł Stefanek, główny inżynier w Zakładzie Hydrotechnicznym KGHM Polska Miedź, a także Wojciech Browarny i Magdalena Mądra, autorzy wystawy prezentowanej w Galerii Ring.

Organizatorzy zapraszają wszystkich zainteresowanych historią regionu, jego krajobrazem wodnym oraz wyzwaniami związanymi z dziedzictwem przemysłowym Dolnego Śląska. Spotkanie ma być przestrzenią do rozmowy o tym, jak pamiętać miejsca, które zniknęły z mapy, i jak patrzeć w przyszłość regionu ukształtowanego przez przemysł miedziowy.