Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa stał się areną wyjątkowego wydarzenia muzycznego, które połączyło sacrum z najwyższym kunsztem wykonawczym. Podczas niedzielnego Koncertu Wielkopostnego licznie zgromadzona publiczność miała okazję usłyszeć arcydzieła Faurégo i Mozarta w wykonaniu znakomitych solistów oraz połączonych sił chóralnych.


 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"24174"}

Spotkanie z historią i wielką klasyką w murach świątyni
 

Niedzielny wieczór przy ul. Sikorskiego 1 upłynął pod znakiem refleksji i muzycznych wzruszeń, które idealnie wpisały się w czas Wielkiego Postu. Melomani wypełnili wnętrze kościoła, by uczestniczyć w wykonaniu dwóch fundamentalnych dzieł muzyki sakralnej.

W programie znalazło się poruszające Requiem d-moll op. 48 Gabriela Fauré oraz pełna blasku Msza koronacyjna C-dur KV 317 Wolfganga Amadeusza Mozarta. Wybór repertuaru pozwolił słuchaczom przejść drogę od intymnej modlitwy po triumfalne dźwięki klasyki.
 

Potęga głosów i orkiestrowy kunszt na jednej scenie
 

Niezwykłą siłę przekazu zapewniło połączenie sił lokalnego Chóru Madrygał pod batutą Mateusza Kazimierskiego oraz gości z Wrocławia. Współpraca z Zespołem Wokalnym PSM II stopnia im. R. Bukowskiego zaowocowała wyjątkową pełnią brzmienia.

Całości dopełniła orkiestra symfoniczna, która stworzyła bogatą tkankę dźwiękową dla występujących solistów. Publiczność mogła podziwiać partie wokalne w wykonaniu Weroniki Ogonowskiej, Pauli Stępień, Daniela Babuśki oraz Radosława Palczaka.
 

Anna Wagner w roli przewodniczki po świecie dźwięków
 

Wydarzenie zyskało dodatkowy walor dzięki profesjonalnemu prowadzeniu, za które odpowiadała Anna Wagner. Jej narracja wprowadziła słuchaczy w kontekst powstania utworów, czyniąc koncert przystępnym nawet dla osób rzadziej obcujących z klasyką.

Dzięki trafnym komentarzom przybliżono historię Mszy koronacyjnej, która po raz pierwszy zabrzmiała blisko 250 lat temu. Prowadząca podkreśliła emocjonalny ładunek zawarty w obu kompozycjach, przygotowując widzów na najpiękniejsze frazy literatury muzycznej.
 

Emocje i wzruszenia które zostaną ze słuchaczami na długo
 

Koncert był nie tylko popisem technicznych umiejętności, ale przede wszystkim duchowym przeżyciem, co potwierdziły gorące brawa po zakończeniu ostatniej części. Wykonawcy zdołali wydobyć z nut Faurégo to, co najistotniejsze – spokój i nadzieję.

Szczególne wrażenie wywarły partie sopranowe oraz dialogi chóru z orkiestrą, które w specyficznej akustyce kościoła brzmiały wręcz monumentalnie. To był wieczór, który udowodnił, że muzyka klasyczna wciąż potrafi jednoczyć i poruszać współczesnego odbiorcę.