Dla wielu to jedno z ważniejszych świąt w kalendarzu, dla nich to codzienność, która nie kończy się po wyjściu z sali. 10 kwietnia w Sali Królewskiej Akademii Rycerskiej odbyły się uroczyste obchody Światowego Dnia Świadomości Autyzmu, przygotowane przez Stowarzyszenie „Dar Losu”, połączone z koncertem Gabriela Fleszara i zbiórką na budowę domu dla dorosłych osób w spektrum autyzmu, bo dla wielu z nich najtrudniejsze zaczyna się dopiero wtedy, gdy kończy się szkoła.

 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"24276"}

Rodzice wiedzą, że największe wyzwanie zaczyna się wtedy, gdy ich dzieci kończą szkołę

Stowarzyszenie „Dar Losu” tworzą ludzie, dla których temat autyzmu nie jest teorią. To rodzice dzieci w spektrum, którzy od lat budują wsparcie tam, gdzie go brakuje. Prowadzą szkołę, rozwijają kolejne inicjatywy i krok po kroku tworzą przestrzeń, w której dzieci mogą funkcjonować na swoich zasadach.

Dziś mierzą się z kolejnym wyzwaniem. Budową domu dla dorosłych osób w spektrum autyzmu. To odpowiedź na moment, który dla wielu rodzin jest najtrudniejszy. Gdy kończy się szkoła, a zaczyna się niepewność.

Muszę myśleć o swoim dziecku i innych dzieciach, które kończą szkołę, liceum w tym roku. No coś trzeba tworzyć dla nich po prostu. A że byliśmy w takich ośrodkach w Polsce, bo nie jesteśmy pierwszym stowarzyszeniem, które się zajmuje takim projektem, wcześniej taki robiliśmy też rekonesans, żeby wiedzieć, czy porywamy się na coś niemożliwego, czy jednak możliwego do spełnienia. Więc widzimy, że jest to możliwe jednak. I dlatego postanowiliśmy, że no dlaczego nie? Skoro w innych miejscach w Polsce takie rzeczy się dzieją, to dlaczego nie w Legnicy? – mówi Joanna Pyzińska, prezes Stowarzyszenia „Dar Losu”.

To miejsce powstało z potrzeby i dziś widać, jak bardzo było potrzebne

Jednym z filarów działalności stowarzyszenia jest Niepubliczna Szkoła Podstawowa „Dar Losu”. To miejsce stworzone dla dzieci, które nie odnajdują się w tradycyjnym systemie. Uczą się w małych grupach, mają wsparcie specjalistów i przede wszystkim przestrzeń, w której mogą być sobą.

Dziś w trzech placówkach, szkole średnie, podstawowej i przedszkolu stowarzyszenia uczy się ponad 100 dzieci, nie tylko z miasta, ale też z okolic. Skala potrzeb jest jednak dużo większa. Lista chętnych rośnie, a możliwości już się kończą.

Za tym wszystkim stoją ludzie. Nauczyciele, terapeuci, opiekunowie. Praca trudna, wymagająca i często niewidoczna na pierwszy rzut oka. Podczas uroczystości siedmioro z nich, związanych ze szkołą od dziesięciu lat, zostało uhonorowanych statuetkami Błękitnego Tulipana.

To są właśnie dziewczyny i jeden pan, którzy zaczęli pracę w 2016 roku. Ja się cieszę, że są, wytrwali, bo to nie jest łatwa praca. Czasami jest po prostu przeciążenie materiału, ja to widzę po nich. Czasami te efekty pracy są bardzo mało widoczne albo wręcz niewidoczne w ogóle, gdzieś tam na pierwszy rzut oka. Więc można się zniechęcić. Praca jest naprawdę trudna. Więc dla mnie to, że oni trwają przy nas, w naszej szkole i chcą dalej być z nami, jest to trochę taki mój sukces osobisty. Ale przede wszystkim jestem im wdzięczna za to, że chcą. Łatwiej jest pracować w placówkach, gdzie są dzieci neurotypowe. Zdecydowanie łatwiej. A oni zostają tutaj – opowiada z podziwem i wdzięcznością Joanna Pyzińska.

Ten wieczór ma znaczenie, bo za nim stoi realny cel i konkretna przyszłość

Podczas spotkania prowadzona była zbiórka na budowę domu dla dorosłych osób w spektrum autyzmu, miejsca, które ma dać im stabilność, poczucie bezpieczeństwa i przestrzeń do życia wtedy, gdy kończy się szkoła i znika codzienne wsparcie.

Dla wielu to po prostu jeden wieczór. Dla nich to kolejny, bardzo realny krok w stronę przyszłości, o którą walczą każdego dnia.