Jedenaście mniejszości narodowych spotkało się na trzynastej Wigilii Narodów by wspólnie spożyć kolację, pośpiewać kolędy i zaprezentować swoje tradycje związane ze Świętami Bożego Narodzenia.

Spotkali się przy stołach zastawionych potrawami, które w ich domach pojawiają się podczas świąt. Opowiadali o swoich tradycjach świątecznych, składali życzenia w swoich językach.

Niektórzy spotkali się już trzynasty raz, inni, jak Alina i Irfan Bhatti, gościli na wigilii po raz pierwszy. -Mój mąż jest z Pakistanu, przyjechał do Legnicy dla mnie. To będą nasze pierwsze wspólne święta i to będzie eksperyment, bo będzie zupełnie inaczej niż w jego tradycyjnej rodzinie i inaczej niż w mojej – mówi Alina Bhatti. - Próbujemy połączyć te dwie tradycje i myślę, że dopiero za rok będziemy mogli powiedzieć jak wyglądają nasze święta. Z męża tradycji na pewno zapożyczę nastawienie do Bożego Narodzenia, ponieważ w mojej rodzinie nie obchodzono tego tak uroczyście jak u niego. Potrawy przygotuje mąż,ja będę mu tylko pomagała. Będą to gównie potrawy z ryżem.

Irfan Bhatti jest oczarowany, że przy wspólnym wigilijnym stole spotkało się kilkanaście narodowości. -Jestem bardzo podekscytowany tym, że tak wiele narodów wspólnie świętuje Boże Narodzenie – mówi Irfan Bhatti. - Bardzo mi się podoba polski klimat świąt, przystrojone ulice, w Pakistanie tego nie ma dlatego, że to jest muzułmański kraj i święta można zobaczyć w domach nie poza nimi.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"9100"}

Jerzy Pawliszczy z mniejszości ukraińskiej za stołem wielonarodowym zasiadł już po raz jedenasty. Wspomina pierwszą wigilię. -To było bardzo dawno, pamiętam, że była to dużo skromniejsza impreza niż dzisiaj, spotkało się sześć mniejszości narodowych, każda z nich miała jedną potrawę charakterystyczną dla swojej mniejszości. Posiedzieliśmy około półtorej godziny, pośpiewaliśmy kolędy, porozmawialiśmy. To było bardzo kameralne spotkanie – mówi Jerzy Pawliszczy. - dzisiaj impreza się rozrosła. Myślę, że bardzo dobrze, że Wigilia Narodów odbywa się w Legnicy bo świadczą przecież o wielokulturowości Legnicy i jej oryginalności, a poza tym pozwalają przybliżyć mniejszości narodowe wszystkim mieszkańcom miasta. Myślę, że jest jeszcze kilka narodowości mieszkających w Legnicy, których z nami nie ma dzisiaj, ale na pewno czas pozwoli na to, że będą uczestniczyć w kolejnych spotkaniach.

Mimo, że przez trzynaście lat formuła spotkań jest podobna,wszyscy chętnie zasiadają przy wspólnym stole. Dzięki tym spotkaniom między mniejszościami wytworzyła się więź przyjaźni, a mniejszości stały się jedną wielką rodziną, która co roku chce się spotykać bo jest im ze sobą dobrze.