Najgroźniejszy Obcy nosi ludzką twarz — manipuluje, oszukuje i pożera nasze życie, nie znając litości ani granic.

Data premiery

Film „Obcy – ósmy pasażer Nostromo” miał premierę 25 maja 1979 roku w Stanach Zjednoczonych.

Najważniejsza ocena krytyków

Krytycy zgodnie uznali film za arcydzieło science fiction i horroru, podkreślając, że Ridley Scott zdefiniował na nowo kino grozy w realiach science fiction, łącząc inteligentną narrację, filozoficzną głębię i bezprecedensowy klimat strachu.
„Obcy” do dziś uznawany jest za jeden z najważniejszych i najbardziej wpływowych filmów w historii kina gatunkowego.

Krótko o fabule

Załoga statku towarowego Nostromo odbiera tajemniczy sygnał z obcej planety. Rutynowa misja szybko przeradza się w koszmar, gdy jeden z członków załogi zostaje zainfekowany przez nieznaną formę życia.
Na pokładzie pojawia się Obcy – organizm doskonały, który eliminuje ludzi jednego po drugim. Stopniowo wychodzi na jaw, że prawdziwe zagrożenie nie pochodzi wyłącznie z kosmosu, lecz z decyzji podjętych znacznie wcześniej – przez „Firmę”.

Aktorzy

Sigourney Weaver jako Ellen Ripley tworzy jedną z najważniejszych kobiecych postaci w historii kina science fiction – silną, inteligentną, ale też głęboko ludzką.
Towarzyszą jej m.in. Tom Skerritt, John Hurt, Ian Holm i Harry Dean Stanton – aktorzy wiarygodni, „zwyczajni”, dzięki czemu groza wydaje się jeszcze bardziej realna. Ich bohaterowie nie są herosami – to pracownicy, trybiki w korporacyjnej machinie.

Scenografia i klimat

Scenografia to absolutne mistrzostwo. Wnętrza Nostromo są klaustrofobiczne, brudne i industrialne – bardziej przypominają fabrykę niż statek kosmiczny.
Projekt Obcego autorstwa H.R. Gigera jest wizualnym koszmarem: połączeniem biotechnologii i śmierci. To świat zimny, obcy i wrogi, w którym człowiek nie ma żadnych szans na przetrwanie.

Reżyseria

Ridley Scott buduje napięcie powoli i konsekwentnie, bez tanich efektów. Cisza, długie ujęcia oraz praca światłem i dźwiękiem sprawiają, że strach rodzi się w wyobraźni widza.
„Obcy” nie epatuje horrorem – on go sączy, aż staje się nie do zniesienia.

Rozważania filozoficzne

„Obcy” to nie tylko film o potworze z kosmosu. To przede wszystkim opowieść o chciwości ludzkiego gatunku, który nie cofnie się przed niczym, by osiągnąć swój cel. Życie załogi Nostromo nie ma znaczenia – jest kosztem operacyjnym. Liczy się tylko zysk.
Symboliczną postacią jest Ash – android, sztuczna inteligencja, zaprogramowana nie do ochrony ludzi, lecz do realizacji interesów „Firmy”. Robot staje przeciwko człowiekowi nie dlatego, że jest wadliwy, ale dlatego, że doskonale wykonuje polecenia. To jeden z najbardziej niepokojących wątków filmu: technologia pozbawiona etyki, podporządkowana wyłącznie ekonomii.

[WIDEO]20958[/WIDEO]

To, co w 1979 roku było filmowym ostrzeżeniem, dziś brzmi jak trafna diagnoza rzeczywistości.

Film stawia pytanie niezwykle aktualne:
czy żyjemy w świecie, w którym idee szlachetności, miłości i wartości humanistycznych zostały zepchnięte nie na drugi, ale na trzeci i dalszy plan?
W świecie, w którym wygrywa silniejszy, bogatszy, bardziej bezwzględny, a słabsze kraje, społeczeństwa i jednostki są jedynie zasobem do wykorzystania?

Nie ma już punktów odniesienia ani pewników. Poza jednym: pieniądzem. To on determinuje decyzje tych, którzy dziś rządzą światem. W takim układzie przyszłość jawi się jako coś wyjątkowo mrocznego – zwłaszcza dla tych, którzy nie mają środków, by uciec, schronić się, zabezpieczyć.
Zostaje tylko nadzieja, że dobrych i mądrych ludzi jest więcej niż cynicznych, zachłannych i psychopatycznie genialnych – takich, dla których zniszczenie świata byłoby jedynie „pstryknięciem palcami”.

Refleksja końcowa

„Obcy – ósmy pasażer Nostromo” to film, który po ponad czterdziestu latach nadal przeraża – nie tylko formą, ale treścią. Potwór z kosmosu jest straszny, lecz prawdziwym horrorem okazuje się człowiek i system, który stworzył.
Być może jedyną bronią, jaka nam pozostała, jest świadomość, empatia i sprzeciw wobec świata, w którym wszystko – nawet życie – ma swoją cenę.
Bo jeśli ją stracimy, Obcy już dawno wygrał.