Kto zgodnie z etykietą powinien pierwszy mówić „dzień dobry”?

W poprzednim odcinku Etykiety na luzie pisaliśmy o tym, że przy podawaniu ręki pierwszy wyciąga dłoń ten, kto ma wyższą rangę – np. szef do pracownika, kobieta do mężczyzny czy osoba starsza do młodszej. Ale przy powitaniu słownym jest inaczej.

„Dzień dobry” mówi jako pierwszy ten, kto jest niższy rangą, przychodzi do czyjejś przestrzeni lub dołącza do grupy. Czyli:
– gdy pracownik spotyka dyrektora, to pracownik mówi pierwszy  „dzień dobry”,

– gdy ktoś młodszy spotyka starszego na korytarzu, to młodszy pierwszy mówi dzień dobry, podobnie jak mężczyzna pierwszy mówi „dzień dobry” kobiecie,

– gdy gość wchodzi na spotkanie, to gość się pierwszy wita. Nie patrzymy wtedy ani na płeć, ani na stanowisko, to osoba wchodząca mówi „dzień dobry” do tych, którzy już są na miejscu.

Brzmi jak sprzeczność z zasadą uścisku dłoni? Wręcz przeciwnie – to logiczna układanka. Osoba stojąca niżej w strukturze organizacyjnej (w sytuacji służbowej) lub osoba młodsza albo mężczyzna (w sytuacji towarzyskiej) mówi „dzień dobry” jako pierwsza. A osoba z wyższą rangą (szef, kobieta, senior itd.) decyduje o formie powitania – np. czy poda rękę.

Wbrew pozorom te gesty robią różnicę. To nie drobiazg, tylko świadome budowanie relacji już od pierwszych sekund kontaktu, bo „dzień dobry” to nie tylko słowa – to pierwszy sygnał szacunku.

Jeśli szukacie więcej takich praktycznych podpowiedzi – zaglądajcie na stronę Etykieta na luzie na Facebooku i LinkedIn. Porozmawiajmy o dobrych manierach z klasą i poczuciem humoru. Nie po to, żeby prawić morały, ale żeby żyło się po prostu lepiej, bo obycie ułatwia życie.