Internet miał nas połączyć. I rzeczywiście połączył. Nigdy wcześniej komunikacja nie była tak szybka i tak łatwo dostępna. A jednak czasami wystarczy wejść pod dowolny post w mediach społecznościowych, żeby odnieść wrażenie, że wraz z dostępem do klawiatury część osób zgubiła gdzieś zwykłą ludzką życzliwość, a czasami wręcz całą kulturę osobistą.

Co ciekawe, wiele osób, które w realnym życiu nigdy nie powiedziałoby komuś czegoś przykrego prosto w twarz, w internecie pisze to bez większego problemu. Jakby ekran komputera działał trochę jak peleryna niewidka. A tymczasem w sieci przecież też obowiązują jasno określone zasady zachowania.
 

Ekran nie wyłącza kultury osobistej

W sieci łatwo zapomnieć, że po drugiej stronie siedzi prawdziwy człowiek. Ze swoimi emocjami, gorszym dniem, wrażliwością. Dlatego netykieta, czyli internetowy savoir-vivre, nie jest żadnym sztucznym zbiorem zasad dla „grzecznych użytkowników internetu”. To raczej próba przypomnienia sobie, że kultura osobista obowiązuje również wtedy, gdy zamiast rozmowy twarzą w twarz mamy komentarz pod postem albo wiadomość na Messengerze.

Widać to szczególnie w dyskusjach internetowych, gdzie jedno zdanie napisane pod wpływem emocji potrafi zamienić zwykłą rozmowę w awanturę godną rodzinnego stołu przy politycznej dyskusji w święta. A czasami nawet bardziej spektakularną.
 

CAPS LOCK i inne internetowe „krzyki”

Internet wykształcił własny język i własne sygnały. Pisanie całych zdań wielkimi literami od lat odbierane jest jako krzyk. Nadmiar wykrzykników potrafi brzmieć agresywnie. Z kolei wiadomość bez żadnych znaków interpunkcyjnych bywa trudniejsza do rozszyfrowania niż serialowe relacje bohaterów w tureckiej telenoweli.

I nie chodzi tu o perfekcyjną polszczyznę czy doktorat z językoznawstwa. Chodzi o szacunek do odbiorcy. Starannie napisana wiadomość pokazuje, że poświęciliśmy komuś chwilę uwagi. A to w czasach komunikacji „na szybko” zaczyna być naprawdę eleganckim gestem.

Pomyśl zanim udostępnisz

Internet bardzo skrócił dystans między „mam zdjęcie” a „wrzucam je publicznie”. Problem w tym, że nie każdy chce być bohaterem relacji, filmiku czy zdjęcia publikowanego bez pytania.

Czasami ktoś wrzuca fotografię znajomych z imprezy z dobrą intencją. Chce zachować wspomnienie albo podzielić się atmosferą chwili, zapominając jednocześnie, że dla drugiej osoby może to być zwyczajnie niekomfortowe. Dlatego zawsze pytajmy o zgodę na publikację wspólnych zdjęć. Podobnie jest z cudzymi tekstami, grafikami czy pomysłami. Internet przyzwyczaił nas do łatwego kopiowania treści, ale łatwość techniczna nie oznacza jeszcze, że wszystko wolno. Podanie źródła czy autora to nie przesadna formalność, tylko zwykła uczciwość.
 

Fake news

Niepokojące jest też to, jak łatwo udostępniamy informacje tylko dlatego, że brzmią sensacyjnie. „podaj dalej”, „wszyscy muszą to zobaczyć”, „ukrywają to przed nami”. Internet uwielbia emocje, a emocje niestety często wyłączają rozsądek. W efekcie nieświadomie rozprzestrzeniamy nieprawdziwe informacje.  Zawsze warto zatrzymać się na kilka sekund i sprawdzić źródło. To niewielki wysiłek, który może oszczędzić innym stresu, dezinformacji albo zwyczajnego wprowadzania w błąd.
 

Internet też buduje nasz wizerunek

Wiele osób nadal traktuje internet jak przestrzeń „oderwaną” od prawdziwego życia. Tymczasem dziś nasze komentarze, sposób prowadzenia dyskusji czy publikowane treści bardzo często stają się częścią naszego wizerunku zawodowego i prywatnego.

I wcale nie chodzi o udawanie kogoś idealnego. Raczej o świadomość, że kultura komunikacji działa również online. Może nawet bardziej niż kiedyś, bo coraz więcej relacji zaczyna się właśnie w internecie.
 

Netykieta nie ma więc utrudniać życia, tylko przypominać, że po drugiej stronie ekranu siedzi człowiek. A dobre maniery, także te cyfrowe, istnieją właśnie po to, żeby trochę łatwiej było nam ze sobą funkcjonować.

Etykieta na luzie

Ten artykuł powstał w ramach cotygodniowego cyklu o dobrych manierach - takich, które nie krępują, ale ułatwiają życie.
Jeśli szukacie więcej takich praktycznych podpowiedzi - zaglądajcie na stronę Etykieta na luzie na Facebooku i LinkedIn. Porozmawiajmy o dobrych manierach z klasą i poczuciem humoru. Nie po to, żeby prawić morały, ale żeby żyło się po prostu lepiej.