Wystarczy pamiętać, że uważność, wyczucie i szacunek to trzy filary kultury osobistej.
Zwracanie komuś uwagi nie musi być niekomfortowe ani dla nas, ani dla tej osoby - pod warunkiem, że robimy to delikatnie i z empatią.

Tylko jak zrobić to tak, by nikogo nie zawstydzić ani nie wywołać konfliktu? Tu obowiązują trzy złote zasady:

Zrób to na osobności

Publiczne poprawianie kogokolwiek to oznaka braku klasy.
Na osobności można porozmawiać spokojnie, bez świadków i napięcia, a ryzyko, że druga osoba poczuje się zawstydzona, jest dużo mniejsze.

Nie oceniaj

Odnoś się do faktów, konkretnych zachowań, a nie do oceny charakteru.
Dlatego zamiast: „Jesteś nieuprzejma.”, lepiej powiedzieć: „Chyba nie zauważyłaś, że Kasia też próbowała coś powiedzieć, daj jej proszę dokończyć zdanie.”

Ton, intencja i życzliwy uśmiech robią tu ogromną różnicę.

Zwracaj uwagę tylko wtedy, gdy to naprawdę komuś pomoże

Jeśli uwaga nie wnosi niczego dobrego, a może dokładać stresu lub zawstydza, lepiej ją sobie darować. Czasem bowiem elegancja polega na tym, że nic nie mówimy, nawet jeśli nas kusi, by zabrać głos. Nie każda sytuacja wymaga komentarza.

 

Etykieta na luzie

Ten artykuł powstał w ramach cotygodniowego cyklu o dobrych manierach - takich, które nie krępują, ale ułatwiają życie.
Jeśli szukacie więcej takich praktycznych podpowiedzi - zaglądajcie na stronę Etykieta na luzie na Facebooku i LinkedIn. Porozmawiajmy o dobrych manierach z klasą i poczuciem humoru. Nie po to, żeby prawić morały, ale żeby żyło się po prostu lepiej.