W Collegium Witelona Uczelni Państwowej odbyła się kolejna edycja „Różowej Zumby” – wydarzenia, które łączy ruch, muzykę i profilaktykę raka piersi. Akcja jest częścią październikowych działań legnickiego oddziału Ruchu Kobiet do Walki z Rakiem EUROPA DONNA. Na początku miesiąca ulicami miasta przeszedł Różowy Marsz, a taneczne spotkanie w Collegium Witelona było jego naturalną kontynuacją. To przedsięwzięcia, które mają przypominać, że profilaktyka to nie tylko badania, ale też styl życia i aktywność, która realnie zmniejsza ryzyko zachorowania.
::photoreport{"type":"check-for-article","item":"23107"}
Podczas wydarzenia nie zabrakło energii, muzyki i dobrej atmosfery. Kobiety w różowych koszulkach tańczyły, śmiały się i wspierały nawzajem, wszystko w szczytnym i bardzo ważnym celu.
Jednym z działań, które pozwalają zmniejszyć zachorowalność na raka piersi, jest aktywność fizyczna. Chcemy w tym październiku pokazać, że każda kobieta może z niej skorzystać, niezależnie od wieku czy kondycji. Dziś w Collegium Witelona tańczą panie, które po prostu chcą zadbać o siebie i jednocześnie dać przykład innym. Mamy już sporą grupę uczestniczek, a ciągle dochodzą nowe. Liczymy, że będzie nas około dwustu – mówiła Grażyna Majchrzyk, prezes Ruchu Kobiet do Walki z Rakiem EUROPA DONNA Legnica.
Różowa Zumba to nie tylko wspólny taniec, ale też symbol wsparcia dla kobiet, które wygrały lub wciąż walczą z chorobą. Takie wydarzenia od lat organizowane są w Legnicy, a ich popularność nie maleje. Oganizatorki postawiły na prosty przekaz, że profilaktyka nie musi być trudna ani poważna. Wystarczy ruszyć się, spotkać z innymi i przypomnieć sobie, że zdrowie zaczyna się od małych rzeczy.
Zajrzyjcie do naszej fotorelacji:
::photoreport{"type":"check-for-article","item":"23107"}
Październik to miesiąc walki z rakiem piersi i w Legnicy tradycyjnie pełen jest wydarzeń, które mają zwiększyć świadomość i zachęcać do badań. Na początku miesiąca ulicami miasta przeszedł Różowy Marsz, który przyciągnął tłumy. Różowa Zumba była jego kolejnym etapem, głośnym, tanecznym i pełnym energii. Legniczanki po raz kolejny pokazały, że profilaktyka to nie obowiązek, ale wspólne działanie, które potrafi łączyć ludzi i dodawać sił.
0
0
0
0
0
0
Starcie lwów z kangurami na Piekarach
tak trudno było napisać kiedy ten mecz będzie i o której godzinie?
kibic
14:55, 2026-11-13
26-latka odpowie za atak na troje dzieci z Ukrainy
Napaść na dzieciaki? W anclu lekko nie będzie miała...
Misio Pysio
14:46, 2026-11-13
Jak ożywić Zamek Piastowski? Legniczanie mają głos
Turnieje i gry plebejskie dla każdego Biesiady sarmackie i rekonstrukcje uczt Targi rzemiosła i produktów regionalnych Kawiarnia lub karczma z otwartym dziedzińcem Mapping 3D na murach zamku Bale maskowe i reduty Nocne zwiedzanie „od piwnic aż po strych” Koncerty przy świecach Magnesy dla mieszkańców i „Dzień Mieszkańca”: Raz w miesiącu darmowy wstęp lub symboliczna złotówka dla osób z lokalną kartą mieszkańca na wybrane wystawy lub wydarzenia.
nowe pomysły
14:37, 2026-11-13
Jak ożywić Zamek Piastowski? Legniczanie mają głos
Poniżej znajduje się zestawienie najpopularniejszych zwyczajów i zabaw na luzie z podziałem na obie grupy. Szlachta i magnateria (na zamkach i w pałacach) Szlacheckie zabawy charakteryzowały się przepychem, skłonnością do żartów, rubasznego humoru oraz chęcią zaimponowania gościom. Kuligi: Zimą zamożna szlachta organizowała wielodniowe wyprawy saniami od dworu do dworu. Zabawie towarzyszyła muzyka, pochodnie, śpiewy i uczty, które trwały aż do wyczerpania zapasów gospodarza, po czym cały orszak (wraz z gospodarzami) ruszał do kolejnego majątku. Reduty i maskarady: W okresie karnawału na zamkach i w pałacach urządzano bale przebierańców. Goście zakładali maski i fantazyjne stroje (często przebierając się za chłopów, postaci z mitologii czy egzotycznych cudzoziemców), co pozwalało na swobodniejsze zachowanie i flirt bez zważania na sztywną etykietę. Żywe obrazy (Tableaux vivants): Popularna zabawa salonowa polegająca na odtwarzaniu przez gości słynnych dzieł malarskich lub scen historycznych. Uczestnicy przebierali się w stroje z epoki i zastygali w bezruchu na kilka minut przy akompaniamencie muzyki. Wiwaty i puchary przychodnie: Podczas uczt wznoszono głośne toasty na cześć króla, gospodarzy i dam, często strzelając przy tym na wiwat z pistoletów lub małych armatek zamkowych. Popularne było picie z jednego, ogromnego pucharu przekazywanego z rąk do rąk (często w kształcie rogu lub pozbawionego podstawy, przez co trzeba było wypić wszystko do dna, zanim odłożyło się naczynie). Polowania z nagonką i sokolnictwo: Traktowane nie tylko jako zdobywanie zwierzyny, ale wielka towarzyska rozrywka na świeżym powietrzu. Po łowach urządzano tzw. bigosowanie, czyli biesiadę przy ognisku z gorącym bigosem i nalewkami. Zwyczaj „rozbierania” gości: Aby zatrzymać biesiadników na dłużej i nie pozwolić im wyjechać przed końcem zabawy, gospodarze potajemnie zdejmowali koła z ich powozów lub chowali uprząż końską. Gry towarzyskie i hazard: Na luzie grywano w karty (np. w faraona, mariasza), kości, warcaby oraz bilard. Popularne były także towarzyskie zabawy słowne, układanie wierszyków na poczekaniu (fraszek) i zagadki. Robotnicy, służba i czeladź (w czworakach, karczmach i na dziedzińcach) Ludzie pracujący w majątkach zamkowych i pałacowych (stajenni, kucharki, ogrodnicy, rzemieślnicy i robotnicy folwarczni) bawili się prościej, ale niezwykle żywiołowo, z dużym dystansem do siebie i codziennego trudu. Zapusty i przebierańcy (chodzenie z niedźwiedziem lub kozą): Na koniec karnawału czeladź przebierała się w odwrócone kożuchy, maski zwierząt i słomiane stroje. Korowód chodził po dziedzińcu zamkowym i wsi, płatając figle, zbierając datki oraz poczęstunek od panów. Comber (babski comber): Szalona zabawa organizowana w tłusty czwartek głównie przez kobiety pracujące na dworze i targowiskach. Kobiety tańczyły, śpiewały frywolne przyśpiewki i zaczepiały mężczyzn, zmuszając ich do wykupienia się datkiem lub wspólnym tańcem. Sobótki i Noc Kupały: W najkrótszą noc w roku służba i robotnicy zbierali się nad wodą lub na polanach przy majątku. Skakano przez ogniska (co miało zapewnić zdrowie i pomyślność), puszczano wianki na wodę i szukano kwiatu paproci, co sprzyjało swobodnym zalotom. Zabawy siłowe i zręcznościowe: Na dziedzińcach lub przy karczmach organizowano zawody dla rozrywki. Popularne było wspinanie się na wysoki, gładki i nasmarowany mydłem lub tłuszczem słup, na którego szczycie wisiały nagrody (np. kiełbasa, wstążki lub butelka gorzałki). Śmigus-dyngus (lany poniedziałek): W wykonaniu czeladzi był to zwyczaj bardzo żywiołowy. Parobkowie czaili się z wiadrami wody na panny służebne, a czasem wrzucali je wprost do stawów lub koryt z wodą, czemu towarzyszyło mnóstwo śmiechu i pisków. Potańcówki przy muzyce „na żywo” i przyśpiewki: Po zakończeniu ciężkich prac (np. po żniwach podczas dożynek) robotnicy bawili się przy dźwiękach skrzypiec, basów i bębenka. Dużą fantazją wykazywano się w wymyślaniu na poczekaniu zabawnych, często złośliwych przyśpiewek komentujących życie na zamku i przywary innych pracowników. Gry zręcznościowe na wolnym powietrzu: W wolnych chwilach grano w palanta (grę z kijem i piłką), klipę (odbijanie zaostrzonego patyka) oraz kręgle ustawiane na klepisku.
stare pomysły
14:31, 2026-11-13
Czego ten gnojek Maciej olszewski krzyczy hitgen na ulicy , on ma sczhifromnie czego go nie zamkną
Żywność GMO jest w Polsce od wielu lat. Dodatkowo rolnicy i działkowcy leją chemię bez opamiętania.
Super impreza babeczki wspaniałe a prowadzący Adam mistrz!!!!!
Użytkowniku, pamiętaj, że w Internecie nie jesteś anonimowy. Ponosisz odpowiedzialność za treści zamieszczane na portalu lca.pl. Dodanie opinii jest równoznaczne z akceptacją Regulaminu portalu. Jeśli zauważyłeś, że któraś opinia łamie prawo lub dobry obyczaj - powiadom nas [email protected] lub użyj przycisku Zgłoś komentarz