Za tą rocznicą stoją tysiące tragicznych rodzinnych historii

Uroczystości odbyły się w ramach Narodowego Dnia Pamięci Polaków, Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA i inne bojówki ukraińskie na ludności Wołynia oraz Małopolski Wschodniej. Ich organizatorami byli poseł na Sejm RP Tadeusz Samborski, Zarząd Powiatu Legnickiego oraz Stowarzyszenie Kulturalne „Krajobrazy” w Legnicy.

Najważniejsze tego dnia były pamięć i szacunek wobec ludzi, którzy zginęli w czasie czystek etnicznych na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej. Wspominano całe rodziny, mieszkańców kresowych wsi, dzieci, kobiety i osoby starsze, które nie miały szansy na obronę ani pożegnanie.

Uczestnicy obchodów modlili się w intencji ofiar ludobójstwa. W uroczystościach uczestniczyła asysta 23 Śląskiego Pułku Artylerii im. gen. broni Tadeusza Jordan-Rozwadowskiego. Złożono także wiązanki kwiatów pod tablicą upamiętniającą pomordowanych.

Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II RP obchodzony jest 11 lipca. W tym roku mijają 83 lata od kulminacji rzezi, w wyniku której na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej w latach 1943-45 zginęło ok. 100 tys. Polaków. Dziś, gdy Stepan Bandera, przywódca Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN-B), czy Iwan Łytwynczuk, którego oddziały jako pierwsze na Wołyniu przystąpiły do eksterminacji Polaków, są bohaterami narodowymi Ukrainy, nadal około 80 tys. bestialsko zamordowanych dzieci, kobiet i starców, nie znalazło godnego miejsca pochówku.

 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"25466"}

Relacje ocalałych przypomniały, że tej tragedii nie da się zamknąć w datach

Druga część wydarzenia miała charakter seminaryjny i artystyczny. W programie znalazły się wystąpienia poświęcone ukraińskiemu nacjonalizmowi, pamięci o ludobójstwie, relacjom AK i UPA oraz współczesnej polityce historycznej. Głos zabrali między innymi red. Adam Śmiech, Tomasz Kuba Kozłowski i dr Michał Siekierka.

Szczególne znaczenie miały wspomnienia ocalałych z pogromu Kresowian. Fragmenty relacji oraz pieśni wołyńskie zaprezentowali Wiktoria Śliwa, Witold Klocek i Antoni Wysocki. W takich świadectwach najmocniej wybrzmiewa to, czego nie oddaje sama rocznicowa formuła: lęk, strata, rozłąka i pamięć przekazywana przez kolejne pokolenia.

W programie znalazło się również złożenie okolicznościowych wiązanek przy tablicach pamięci w Katedrze Legnickiej oraz w gminach powiatu legnickiego.

Legnickie obchody były hołdem dla zamordowanych, ale też przypomnieniem, że pamięć o Wołyniu i Małopolsce Wschodniej pozostaje częścią rodzinnych historii wielu Polaków. To pamięć o ludziach, którzy nie doczekali grobów, sprawiedliwości i powrotu do miejsc, które były ich domem.