Zachował je dla siebie, teraz dzieli się ich historią. Wiesław Wojciechowski i jego osobiste „Barwy sztuki”

Wiesław Wojciechowski zakończył w Legnicy cykl jubileuszowych wystaw

W piątek, 6 listopada, w Spółdzielczym Domu Kultury „Kopernik” odbył się wernisaż wystawy „Barwy sztuki”. Wiesław Wojciechowski wybrał na nią prace z różnych okresów swojej twórczości. Wcześniej jubileusz świętował w Lubinie, Chojnowie i dwukrotnie we Wrocławiu. Legnickie spotkanie zamknęło tegoroczny cykl.

To jest moja już piąta jubileuszowa wystawa w tym roku. Ostatnia. Byłem w Lubinie, w Chojnowie, w dwóch miejscach we Wrocławiu. I to jest piąta, w Legnicy, która kończy niejako ten cały cykl. Obchodzę takie umowne 20-lecie mojej pracy twórczej. Dwadzieścia lat temu coś tam zacząłem i tak to przeleciało – opowiada Wiesław Wojciechowski.

Na pytanie, czy malowanie jest dla niego pasją, czy zawodem, odpowiedział krótko: „Przyjemność po prostu”. Wybierając obrazy do wystawy, kierował się również własnym przywiązaniem do poszczególnych prac. Pokazał te, które szczególnie lubi i które postanowił zatrzymać.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"27079"}

Nie zmieścił się jednak cały dorobek dwóch dekad. Poza ekspozycją zostały szkice, grafiki i rysunki. Samych obrazów powstało tyle, że artysta nie potrafi już podać ich liczby. Wiele sprzedał, a z czasem przekonał się, że warto część zachować także dla siebie.

Każdy z nich coś mi przypomina. Każdy obraz ma swoją historię, swoją historię malutką. Przestałem sprzedawać obrazy. Kiedy sprzedawałem wszystko, nic nie miałem. Nie miałem co wystawiać. I zatrzymałem sobie właśnie te ulubione, które może z czasem zmienią się na inne – tłumaczy malarz.

Ten wybór nie jest więc ostateczny. Wojciechowski mówi, że wraz z upływem czasu zmienia się jego spojrzenie na otoczenie i własną twórczość. Obraz, który szczególnie ceni teraz, może kiedyś ustąpić miejsca innemu. Wystawa pokazuje zarówno przekrój jego pracy, jak i obecne upodobania autora.

Jego obrazy trafiły za granicę, a jeden znalazł miejsce we francuskim kościele

Za częścią prac kryją się również historie ich dalszej drogi. Obrazy Wojciechowskiego trafiały między innymi do Niemiec. Jeden znalazł się we Francji, i to w miejscu, którego autor początkowo dla niego nie przewidywał.

Chodzi o portret Jana Pawła II, podarowany burmistrzowi Chojnowa. Jak mówi artysta, obraz został później przekazany merowi zaprzyjaźnionego francuskiego miasta, a następnie trafił do tamtejszego kościoła. Takich wspomnień przez dwadzieścia lat uzbierało się znacznie więcej.

W rozmowie pojawił się więc pomysł, by kiedyś je spisać. Na razie wciąż dochodzą kolejne, a malarz cieszy się z doświadczeń, które przyniosła mu twórczość.

Jestem szczęśliwy, że tyle po prostu mogłem przeżyć. Tyle dało mi malarstwo – przyznaje Wiesław Wojciechowski.

Nie przedstawia jednak obrazów jako prostego zapisu swojego życia. Malowanie jest dla niego dodatkową możliwością opowiadania o tym, czego nie zawsze da się ubrać w zdania.

To jest dodatek. Ja po prostu mogę część rzeczy wyrażać słowami, a część obrazami – wyjaśnia artysta.

W SDK „Kopernik” pokazał tę część swojej opowieści, którą przez lata postanowił zachować. Jubileusz zamknął cykl wystaw, ale kolejne prace i związane z nimi historie wciąż powstają.