Gabriel Fauré - Requiem op. 48. Koncert w wykonaniu uczniów Zespołu Szkół Muzycznych w Legnicy oraz Chóru Kameralnego Misericordia. Soliści: Adriana Ferfecka oraz Mateusz Hoedt. Dyrygował Aleksander Piechaczek.

Gabriel Faure - Messe de Requiem op.48 na sopran, baryton, chór mieszany i orkiestrę.

1. Introit et Kyrie
2. Offertorie
3. Sanctus
4. Pie Jesu
5. Agnus Dei
6. Libera me
7. In Paradisum

Adriana Ferfecka - sopran - uczennica klasy dyplomowej (klasa śpiewu Beaty Pazio Grygiel oraz fortepianu Ireny Gracy) w Zespole Szkół Muzycznych w Legnicy. Laureatka międzynarodowych i ogólnopolskich konkursów wokalnych.

Mateusz Hoedt - baryton - uczeń kalsy dypolomowej (klasa śpiewu solowego Agnieszki Justyny Szumiło) w Zespole Szkół Muzycznych w Legnicy. Uczestnik kilku ogólnopolskich konkursów wokalnych.

Aleksander Piechaczek - absolwent Akademii Muzycznej im. K. Lipińskiegp we Wrocławiu w klasie dyrygentury chóralnej prof. Halny Bobrowicz i w klasie dyrygentury symfonicznej prof. Marka Pijarowskiego[FOTORELACJA]3162[/FOTORELACJA]

Gabriel Urbain Fauré (ur. 12 maja 1845 Pamiers, zm. 4 listopada 1924 w Paryżu, pochowany na Cmentarzu Passy) – francuski kompozytor i organista.

W latach 1854-1864 studiował w szkole muzycznej L. Niedermeyera, gdzie jego profesorem gry na fortepianie był Camille Saint-Saëns, po czym został organistą w kościele St. Sauveur w Rennes; po 1870 był w Paryżu organistą kościołów St. Honore d'Eylau, St. Supplice i od 1877 St. Madeline. W 1896 został na miejsce J. Masseneta profesorem kompozycji w Konserwatorium Paryskim, a w 1905 - dyrektorem tej uczelni (do 1920). Jego uczniami byli m. in. M. Ravel, Ch. Koechlin, F. Schmitt, J. Roger-Ducasse, A. Caplet, N. Boulanger, E. Vuillermoz, G. Enescu. Pod koniec życia ogłuchł.

Fauré był mistrzem małych form, stąd przewaga w jego twórczości pieśni i utworów fortepianowych. Miał ogromną inwencję melodyczną, wrażliwość harmoniczną, poczucie proporcji, nie ulegając żadnym wpływom, doprowadził swoją sztukę do klasycznej prostoty i klarowności. Zwłaszcza we Francji zdobył sobie wysoką pozycję.

Wraz z Cezarem Franckiem reprezentuje narodową muzykę francuską. Prócz znakomitych pieśni i utworów fortepianowych, napisał sławną sonatę skrzypcową op. 13 i drobne liryki skrzypcowe, trio fortepianowe, dwa kwartety i kwintety fortepianowe, suitę orkiestralną, symfonię d-moll, utwory chóralne z orkiestrą, w końcu utwory religijne i mszę na 3 głosy żeńskie z organami.