Głosowanie było szybkie, ale wcześniej radni ostro starli się o raport

Rada Miejska Legnicy przyjęła projekt uchwały w sprawie udzielenia prezydentowi Maciejowi Kupajowi wotum zaufania. W głosowaniu 15 radnych było za, 7 przeciw, nikt nie wstrzymał się od głosu. Na sali obecnych było 22 radnych, jedna osoba była nieobecna.

Sam wynik nie był zaskoczeniem, bo prezydent dysponuje w radzie stabilną większością. Znacznie więcej emocji przyniosła jednak debata poprzedzająca głosowanie. Trwała około trzech godzin i pokazała, jak mocno podzielona jest dziś legnicka rada. Z jednej strony pojawiła się opowieść o mieście, które po latach ruszyło do przodu. Z drugiej lista zarzutów o zadłużenie, mieszkalnictwo, bezrobocie, spadek liczby mieszkańców, podwyżki i brak rozmowy z radnymi.

Maciej Kupaj rozpoczął od wyliczenia działań, które jego zdaniem pokazują zmianę tempa w Legnicy. Mówił o realizacji wizji wyborczej z 2024 roku, dynamiczniejszym mieście, większej liczbie wydarzeń, nowych inwestycjach i poprawie jakości życia mieszkańców. Wśród przykładów wymienił m.in. 9 kilometrów ścieżek rowerowych, ponad 5 kilometrów dróg, Legnicki Program Drogowy, wzrost liczby osób korzystających z badań profilaktycznych, Szkolny Budżet Obywatelski, program „Zabytki od nowa”, Ogrodowe Miasto, remonty sal sportowych i przygotowania do remontu zamku.

Prezydent przypominał też o pozyskanych środkach zewnętrznych, w tym ponad 51 milionach złotych na termomodernizację obiektów oświatowych oraz pieniądzach na autobusy dla osób z niepełnosprawnościami. Podkreślał, że to dopiero początek kadencji i że miasto, mimo problemów, „rozpędza się”. Dziękował mieszkańcom, pracownikom urzędu, miejskich spółek, szkół, instytucji kultury oraz służbom. Wystąpienie szybko zderzyło się jednak z ostrą odpowiedzią opozycji.

Opozycja wyciągnęła krzyż, dług, bezrobocie i mieszkania

Rafał Rajczakowski z klubu Prawa i Sprawiedliwości odwołał się do atmosfery na sali i transparentów przyniesionych przez mieszkańców. Zarzucił prezydentowi, że zamiast budować wspólnotę, wywoływał spory ideologiczne. W tym kontekście wrócił temat usunięcia krzyża z sali obrad Rady Miejskiej Legnicy. Mówił, że była to decyzja, która podzieliła mieszkańców i stała się symbolem arogancji władzy. Dopiero później przeszedł do samego raportu o stanie miasta, który nazwał dokumentem pokazującym Legnicę niemal idealną, ale jak przekonywał, niezgodną z twardymi danymi.

Radny wyliczał, że Legnica w poprzednim roku miała skurczyć się o kolejne 1200 osób. Wypominał także sytuację na rynku pracy. Według niego w raporcie pojawia się informacja o spadku bezrobocia, ale dane tabelaryczne pokazują wzrost z 4,6 do 5,6 procent. Szczególnie mocno podkreślał w sytuację młodych mieszkańców, wskazując na wzrost bezrobocia w grupie poniżej 25. roku życia.

Rajczakowski mówił, że liczba pozwoleń na budowę budynków wielorodzinnych spadła z 11 do 2, a liczba planowanych mieszkań z 743 do 108. W jego ocenie mogło to świadczyć o słabszej atrakcyjności inwestycyjnej Legnicy. Opozycja wypominała też rosnące opłaty za śmieci, wodę i nieruchomości oraz słabsze zainteresowanie Legnickim Budżetem Obywatelskim.

Pojawiły się także zarzuty dotyczące transportu, niespójnych danych o komunikacji miejskiej, ekologii, poziomu recyklingu, inwestycji przenoszonych na kolejne lata, obwodnicy, łącznika S3 z ulicą Lotniczą, parku miejskiego, cmentarza w Jaszkowie i unieważnianych uchwał. Najostrzejsza część wystąpienia dotyczyła finansów miasta. Rajczakowski mówił o długu przekraczającym około 300 milionów złotych i kosztach jego obsługi. Według radnego Legnica każdego dnia płaci bankom około 40 tysięcy złotych.

Na koniec zaznaczył, że zna „matematykę na sali” i wie, że prezydent ma większość, ale liczby przywołane przez opozycję również są bezwzględne i to z nimi władze miasta będą musiały się zmierzyć.

Koalicja odpowiadała, że Legnica odetchnęła po latach letargu

W imieniu Koalicji Obywatelskiej głos zabrała Anna Mokhtari. Jej wystąpienie było próbą odwrócenia narracji narzuconej przez opozycję. Radna dziękowała za dyskusję, ale jednocześnie apelowała o większą rzetelność w analizie dokumentów i mniejszą skłonność do politycznego populizmu.

Moktari zauważyła, że raport jest pierwszym pełnym sprawozdaniem nowej administracji, bo wcześniejszy rok był okresem przejściowym. W jej ocenie z dokumentu wynika jasny sygnał: Legnica nabrała tempa. Wskazywała na budżet miasta przekraczający miliard złotych, remonty dróg i chodników, rewitalizację kamienic, nową politykę zieleni, większą liczbę wydarzeń miejskich i narzędzia ułatwiające mieszkańcom kontakt z urzędem.

Radna zwracała uwagę na wzrost frekwencji na wydarzeniach kulturalnych i miejskich z około 214 tysięcy do 331 tysięcy uczestników. Mówiła też o Legnickiej Karcie Miejskiej, darmowym MPK dla uczniów, termomodernizacji żłobków i szkół, programach „Szkoła po Twojemu”, „Zabytek od nowa” i „Ogrodowe Miasto”.

Według radnej KO miasto coraz skuteczniej sięga po środki zewnętrzne, które pomagają finansować inwestycje. Odpowiadając na krytykę, wskazywała też, że opozycja nie docenia punktu wyjścia, z którego startowała obecna władza.

Radni wypominali sobie poprzednią kadencję, protesty i styl pracy

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"25409"}

Jolanta Kowalczyk z klubu PiS mówiła, że zmian w Legnicy nie można nie zauważyć, zwłaszcza przy remontach dróg i chodników. Jej zdaniem raport pokazuje jednak miasto w zbyt dobrym świetle. Radna zwracała uwagę na mieszkalnictwo, zaniedbane kamienice komunalne i zabytki, przy których brakuje jasnej decyzji, co miasto chce remontować, a co sprzedać. Wracały też tematy zamku, budynków w rynku, kamienicy przy Libana i planów dotyczących Piekar D. Kowalczyk wypominała prezydentowi również styl pracy z radnymi. Mówiła o zaskakiwaniu decyzjami, późno składanych wnioskach, zmianach organizacyjnych, sprawie biura rady i planach poszerzenia granic miasta.

Prezydent ripostując podkreślił, że raport liczy prawie 300 stron i był dostępny wcześniej, więc jeśli radni potrzebowali szczegółowych informacji, mogli pytać na komisjach. Zarzucał opozycji, że miesza debatę nad raportem z tematami spoza dokumentu i że od początku było jasne, jak zagłosuje.

Stwierdził, że nie liczy na zaufanie opozycji, lecz na zaufanie mieszkańców, że wotum zaufania dotyczy realizacji rzeczy opisanych w raporcie, a absolutorium wykonania budżetu. Zarzucił radnym opozycji, że zadają pytania „od sasa do lasa” i próbują wykorzystać debatę do politycznych wystąpień.

Następnie rozpoczęło się wzajemne wypominanie poprzedniej kadencji. Opozycja przypominała, że dzisiejsza władza, będąc wcześniej po drugiej stronie sali, również ostro krytykowała poprzedniego prezydenta i nie ograniczała się do spokojnej analizy raportu. Strona prezydencka odpowiadała, że tamte pytania były bardziej merytoryczne i dotyczyły konkretnych zapisów dokumentu.

Wotum przeszło, ale napięcie w radzie zostało

Ostatecznie Rada Miejska Legnicy udzieliła Maciejowi Kupajowi wotum zaufania. Formalnie prezydent wyszedł z tej części sesji zwycięsko. Politycznie jednak debata pokazała, że spór o ocenę jego rządów nadal jest jednym z głównych tematów tej kadencji.

Radni Koalicji przekonywali, że Legnica przyspieszyła, skuteczniej sięga po dotacje, inwestuje w drogi, zieleń, kulturę, komunikację i miejskie programy. Radni opozycji, że za ładnym językiem raportu stoją problemy z demografią, zadłużeniem, mieszkaniami, kosztami życia i stylem zarządzania.

Wynik głosowania zamknął punkt obrad, ale nie zamknął politycznego sporu. Ten po trzygodzinnej debacie stał się jeszcze bardziej widoczny. Uczestniczący w sesji zobaczyli dwie zupełnie różne opowieści o mieście: jedną o przyspieszeniu i odbudowie, drugą o długach, napięciach i problemach przykrytych urzędowym optymizmem.