Etykieta na luzie: Czy wypada komuś przerywać?

Z punktu widzenia dobrych manier przerywanie rozmówcy jest jednym z tych drobiazgów, które bardzo szybko zdradzają poziom naszej kultury osobistej. Kiedy przerywamy innym nagminnie i w mało taktowny sposób, niestety nie wystawiamy sobie najlepszego świadectwa. Weźmy jednak pod uwagę, że są też sytuacje, kiedy przerwanie czyjejś wypowiedzi staje się wręcz konieczne.
 

Dlaczego przerywanie bywa niegrzeczne

Jeśli ktoś wchodzi w słowo, daje sygnał, że ważniejsze jest to, co on chce powiedzieć, niż to, co właśnie mówi druga osoba. Co więcej, bardzo łatwo możemy zniechęcić rozmówcę do dalszego zabierania głosu, bo przecież nikt nie lubi, kiedy mu się co chwilę przerywa. To wybija z rytmu i powoduje szereg nieprzyjemnych odczuć i myśli (np. „jestem ignorowany”, „nudzę innych”, „nie szanują mnie” itd.). W praktyce wygląda to tak, że rozmówca zaczyna skracać swoje wypowiedzi, urywać wątki albo po prostu przestaje mówić. I trudno się temu dziwić.

Czy są sytuacje, kiedy można wejść w słowo?

Oczywiście, że tak. W niektórych sytuacjach krótkie wejście w słowo jest uzasadnione, na przykład wtedy, gdy rozmówca wyraźnie się zapętlił, mówi bardzo długo albo gdy rozmowa wymaga doprecyzowania ważnej informacji. Zdarza się też, że trzeba przerwać z powodów praktycznych: gdy kończy się czas spotkania lub trzeba coś pilnie wyjaśnić.

Jak taktownie przerwać?

Jeśli naprawdę musimy wejść komuś w słowo, najlepiej zrobić to w możliwie najbardziej uprzejmy sposób. Używajmy sformułowań, które złagodzą nieprzyjemne uczucie związane z tym, że zatrzymamy kogoś w pół zdania. Możemy na przykład powiedzieć: „Przepraszam, że wejdę w słowo, ale jeśli teraz tego nie powiem, obawiam się, że zaraz zapomnę, a to może być istotne…”. Albo krócej: „Pozwól, że dopytam…”, „Jeżeli nie masz nic przeciwko, odniosę się od razu do tego, co właśnie powiedziałeś…”. To pokaże drugiej osobie, że ją szanujemy i nie chcemy jej zdominować. Zależy nam po prostu na tym, żeby rozmowa była wolna od niedomówień i by coś od razu sprostować lub wyjaśnić.

W tym wszystkim kluczowa jest forma wypowiedzi i nasze intencje. W dobrych manierach chodzi przecież głównie o to, by inni czuli się w naszym towarzystwie komfortowo, nawet jeśli czasami musimy im przerwać. Tylko zróbmy to taktownie.

Etykieta na luzie

Ten artykuł powstał w ramach cotygodniowego cyklu o dobrych manierach - takich, które nie krępują, ale ułatwiają życie.
Jeśli szukacie więcej takich praktycznych podpowiedzi - zaglądajcie na stronę Etykieta na luzie na Facebooku i LinkedIn. Porozmawiajmy o dobrych manierach z klasą i poczuciem humoru. Nie po to, żeby prawić morały, ale żeby żyło się po prostu lepiej.