Strucla cieńka jak pergamin, pachnąca jabłkami i historią

Klasyczna strucla jabłkowa z rodzynkami według zasad cukiernictwa wiedeńskiego

Strucla jabłkowa to jedno z tych ciast, które balansują między rzemiosłem a sztuką. Delikatne, niemal przezroczyste ciasto, soczyste jabłka, aromat cynamonu i masła — razem tworzą deser, który od pokoleń uznawany jest za wzorzec elegancji w prostocie. W tej wersji sięgamy po klasyczną technikę wiedeńską, stosowaną przez zawodowych cukierników.

Ciasto struclowe – fundament perfekcji

Składniki:

• 250 g mąki pszennej typu 450–480
• 1 jajko (w temperaturze pokojowej)
• 125 ml letniej wody
• 2 łyżki oleju roślinnego lub roztopionego masła klarowanego
• szczypta soli
• dodatkowo: masło/ olej  do posmarowania ciasta

Wykonanie:

1. Wszystkie składniki połącz i wyrabiaj energicznie przez 8–10 minut, aż ciasto stanie się bardzo gładkie i elastyczne.
2. Uformuj kulę, posmaruj ją cienko olejem.
3. Przykryj miską lub folią i odstaw na minimum 45–60 minut – to kluczowy etap, który umożliwia późniejsze rozciąganie ciasta.

Uwaga cukiernicza:
Dobrze wyrobione i „odpoczęte” ciasto nie rwie się i pozwala rozciągnąć do grubości

pergaminu.

Rozciąganie ciasta – technika mistrzów

Rozciągaj ciasto na blacie przykrytym lnianym obrusem, delikatnie oprószonym mąką, aż stanie się niemal przezroczyste.

Jak to zrobić poprawnie:

• Najpierw rozwałkuj ciasto wałkiem.
• Następnie podsuwaj dłonie pod spód i rozciągaj od środka ku brzegom.
• Grubsze brzegi możesz delikatnie odciąć.

Nadzienie jabłkowe – równowaga smaku i wilgotności

Składniki:

• 1,2 kg kwaśnych jabłek (szara reneta, antonówka)
• 80 g rodzynek (wcześniej namoczonych w rumie lub gorącej herbacie)
• 60–80 g cukru (do smaku)
• 1½ łyżeczki cynamonu cejlońskiego
• skórka otarta z 1 cytryny
• 50 g bułki tartej lub biszkoptów
• 40 g masła
• opcjonalnie: garść posiekanych orzechów włoskich lub żurawina

Przygotowanie:

1. Jabłka obierz i pokrój w cienkie plasterki.
2. Wymieszaj jabłka z cukrem, cynamonem, skórką cytrynową i rodzynkami.
3. Dodaj bułkę tartą lub tarte biszkopty i wymieszaj.

Dlaczego bułka tarta?
To klasyczny zabieg cukierniczy — bułka wchłania nadmiar soku, dzięki czemu strucla pozostaje krucha na zewnątrz i soczysta w środku.

 Składanie strudli – delikatność w każdym ruchu

1. Rozciągnięte ciasto posmaruj roztopionym masłem.
2. Nałóż nadzienie jabłkowe, zostawiając wolne brzegi.
3. Zawiń struclę przy pomocy obrusa, delikatnie, bez dociskania.
4. Przenieś na blachę wyłożoną papierem do pieczenia, łączeniem do dołu.

Pieczenie – złota skórka i aromat

• Piecz w 190°C (góra–dół) przez 35–40 minut.
• W trakcie pieczenia 2–3 razy posmaruj struclę masłem, aby uzyskać chrupiącą, złotą skórkę.

Podanie i walory deseru

Struclę podawaj lekko ciepłą, oprószoną cukrem pudrem. Doskonale komponuje się z sosem waniliowym lub kleksem bitej śmietany.

Dlaczego to ciasto jest wyjątkowe?

• lekka forma mimo bogatego nadzienia
• kontrast chrupkiego ciasta i miękkiego wnętrza
• klasyczny aromat jabłek, cynamonu i masła
• deser ponadczasowy, odporny na kulinarne mody

Garść historii – od Wiednia po polskie stoły

Strucla z jabłkami ma długą tradycję w kuchni środkowoeuropejskiej, szczególnie w Austrii, Niemczech i Czechach. Najsłynniejszą jej odmianą jest Apfelstrudel – austriacki deser, który powstał prawdopodobnie w XVIII wieku i szybko stał się symbolem wiedeńskiej cukiernictwa. Początkowo receptura była inspirowana przez tureckie ciasto phyllo, przywiezione do Austrii przez imperium Habsburgów, i w tym sensie strucla jabłkowa jest europejską adaptacją wschodnich wypieków.

Charakterystyczne dla tej strucli są cienko rozwałkowane ciasto i aromatyczne nadzienie z jabłek, cukru, cynamonu, rodzynek i czasem orzechów. Po upieczeniu strucla ma złocistą, lekko chrupiącą skórkę i soczyste, aromatyczne wnętrze. W Austrii podaje się ją często posypaną cukrem pudrem i z dodatkiem bitej śmietany lub lodów waniliowych.

W Polsce strucla jabłkowa także zdobyła popularność, zwłaszcza w kuchni domowej, i jest często przygotowywana na święta czy rodzinne uroczystości. Polskie wersje bywają mniej „cieniutkie” niż austriackie, ale równie smaczne – często z dodatkiem kruszonki lub lekko karmelizowanych jabłek.

To więcej niż deser

Strucla jabłkowa to ciasto drogi i czasu — powstałe z potrzeby prostoty, a dopracowane do perfekcji przez pokolenia rzemieślników. W jej cienkim cieście kryje się filozofia kuchni dawnej Europy: niczego nie maskować, tylko wydobywać naturalny smak składników. To deser, który uczy cierpliwości i pokory, bo nagradza tylko tych, którzy pozwolą mu „odpocząć” i rozwinąć się we własnym rytmie.

Jedząc struclę, nie jemy tylko jabłek i masła — jemy historię dłoni, które przez lata uczyły się rozciągać ciasto aż do granicy światła.