Po powrocie do Ligi Centralnej zajęliśmy szóste, a następnie piąte miejsce w tabeli. Teraz skończyliśmy na lokacie numer dziesięć, a utrzymanie zapewniliśmy sobie dopiero na dwie kolejki przed końcem sezonu. Bez dwóch zdań – to był trudny sezon, w którym nie brakowało problemów.

To był bardzo trudny sezon. Apetyty mieliśmy znacznie większe, mimo że przestąpiliśmy do niego po poważnej przebudowie składu. Przypomnę, że latem ub. roku odeszło aż siedmiu zawodników, w tym kilku liderów. Nie licząc doświadczonego Kacpra Majewskiego, ich miejsce zajęli zawodnicy młodzi, jeszcze nieograni na tym poziomie. Jesienią rozegraliśmy kilka dobrych meczów, ale nie przełożyło się to na zdobycze punktowe. Naszym problemem była zbyt wąska kadra i kontuzje. W przerwie zimowej musieliśmy więc dokonać korekt dodając do drużyny więcej doświadczenia. Był to dla nas znaczny wysiłek finansowy, ale opłacił się, bo powrót Michała Przybylaka i transfer Ramona Oliveiry zrobiły swoje. Wiosną wyglądaliśmy już zdecydowanie lepiej. Byliśmy na tyle mocni, by ograć Pogoń Szczecin czy AZS AGH Kraków, a więc wicemistrza ligi i trzecią jej drużynę. Oceniając na chłodno, możemy być zadowoleni z wyniku, choć przy mniejszej liczbie kontuzji i szczypcie sportowego szczęścia mógł być on lepszy.

BRAK SPONSORA TYTULARNEGO
 

I przy większym budżecie. Do sezonu 2025/26 przystąpiliśmy przecież bez sponsora tytularnego.

Trudno byłoby nam ten sezon udźwignąć gdyby nie nawiązanie współpracy z firmą Eko Partner Recycling, która mocno się w klub zaangażowała i już dziś wiemy, że zostanie z nami na kolejny sezon. Nie zmienia to faktu, że borykaliśmy się i wciąż borykamy z problemami finansowymi. Oczywiście, że dziesiąte miejsce wielkiego wrażenia nie robi, trudno więc strzelać korkami od szampana. Gdy jednak weźmiemy pod uwagę to, że rywalizowaliśmy z klubami o dwukrotnie, a nawet trzykrotnie większymi budżetami, to nasz wynik należy docenić. Z mojej wiedzy wynika, że mieliśmy drugi od końca budżet w lidze. Niższy miał tylko AZS UW Warszawa, który ugrał raptem 6 punktów i spadł do ligi regionalnej. Drugi spadkowicz to Gwardia Koszalin – klub, który przy nas jest finansowym krezusem. Jak widać, pieniądze nie zawsze przekładają się na wynik sportowy. W dłuższej perspektywie gwarantują jednak sukcesy.

Ale na kadrę już tak. Nie jesteśmy w stanie zatrzymać zawodników, którzy dostają propozycje z bogatszych klubów.

Nie jesteśmy, bo funkcjonujemy w takich, a nie innych realiach finansowych. Nas nie stać na kontakty na poziomie 10 tys. zł. I nic nie zapowiada, by w najbliższej przyszłości się to zmieniło. Jesteśmy za to klubem, który jest świetnym miejscem dla rozwoju młodych zawodników. Ale nie tylko, bo chętnie do nas przychodzą gracze już doświadczeni, jak na przykład Łukasz Kużdeba, czy wspomniany już Majewski, który przed rokiem wrócił do nas po latach gry w Orlen Superlidze. A zdradzę, że chęć powrotu do rodzinnego miasta deklarują kolejni wychowankowie grający dziś „w Polsce”. Obecnie jesteśmy klubem, w którym kokosów nie ma, ale za to takim, który wywiązuje się z umów. Dodam, że cały czas pracujemy nad pozyskaniem sponsora tytularnego. Musimy gonić ligową stawkę w sensie budżetowym. Inaczej bardzo ciężko będzie utrzymać Ligę Centralną dla Legnicy. Naszą ambicją jest stanie się klubem ze ścisłego topu Ligi Centralnej w perspektywie kilku lat.

SIÓDEMKA TO UZNANA MARKA W POLSCE
 

A propos młodych zawodników. Wiele klubów zazdrości nam dopływu wychowanków.

To prawda. MSPR Siódemka, która prowadzi szkolenie młodzieży to uznana marka w Polsce. 9 medali mistrzostw kraju w 11 lat – to robi mega wrażenie! To nasz największy kapitał. Polityka kadrowa nie zmieni się. Wciąż priorytetem będzie wprowadzanie do I zespołu wychowanków. Już wiosną szansę pokazania się w otrzymali świeżo upieczeni wicemistrzowie Polski juniorów: Miłosz Maciejewski, Bartosz Witkowski i Konrad Bielewicz. W kolejce są następni.

Liga Centralna z roku na rok jest mocniejsza sportowo. Rośnie też finansowo. Rozmawialiśmy już o budżetach. Kilka klubów dysponuje kwotami na poziomie dolnych rejonów Orlen Superligi. A gdy powoływano ją pięć lat temu, wiele było głosów krytycznych.

Tymczasem okazało się, że to, pod każdym względem świetny projekt. Liga jest bardzo wyrównana, dostarcza mnóstwo emocji. Z sezonu na sezon poziom sportowy idzie w górę. Trener beniaminka z Warszawy Piotr Obrusiewicz, gdy przyjechał do Legnicy na mecz, powiedział nam, że jest bardzo zaskoczony jakością i fizycznością tych rozgrywek. Coraz więcej w lidze zawodników „schodzących” z Orlen Superligi, głośnych nazwisk, ale przede wszystkim mnóstwo w niej utalentowanej młodzieży, która co rok zasila kluby z elity. Liga Centralna jest też coraz atrakcyjniej opakowana. Wszystkie mecze są transmitowane w sieci, funkcjonują dwa magazyny poświęcone wyłącznie LC, rośnie społeczność w social mediach.

::news{"type":"see-also","item":"128615"}

Spytam o letnie okienko transferowe. Tym razem o rewolucji kadrowej mowy chyba nie ma?

Dokonała się ona przed rokiem. Teraz tych zmian będzie bardzo mało. Zdecydowana większość zawodników ma ważne kontrakty. Z pozostałymi, którym wygasają umowy, rozmawiamy o ich przedłużeniu. Na pewno odejdzie od nas jeden zawodnik, prowadzimy też rozmowy z 2-3 graczami, którzy mogliby nas wzmocnić. Nie są one jednak łatwe, bo mamy ograniczenia finansowe. Dokładne personalia będziemy ogłaszać na bieżąco.

CELE SIÓDEMKI NA NOWY SEZON

O co grać będzie Siódemka Miedź w sezonie 2026/27?

O spokojne utrzymanie, tym razem chcemy uniknąć nerwów na wysokości kwietnia. Ale jeśli uda nam się dopiąć budżet i kadrę to nie wykluczam, że zagramy o coś więcej. Już wiosną pokazaliśmy, że jesteśmy w stanie wygrywać z czołówką ligi. A w nowej kampanii będziemy na pewno jeszcze mocniejsi. Może i w naszym budżecie brakuje pieniędzy, ale za to w szatni charakteru i serca jest pod sufit.

Dziękuję za rozmowę.

ROZMAWIAŁ PAWEŁ JANTURA.