Kilkadziesiąt osób spotkało się w Galerii Sztuki na wieczorze autorskim Tadeusza Stupnickiego, który zadebiutował tomikiem poezji zatytułowanym „Takie tam”.

O napisanie przedmowy Stupnicki poprosił swojego przyjaciela Grzegorza Żurawińskiego. „Lekkomyślnie się zgodziłem, a potem ogarnął mnie strach. Bo to ani wiedzy, ani kompetencji, by specjalista od prozy życia udawał przewodnika po poezji. Podrzucony mi zestaw kartek z wierszami potęgował jedynie przerażenie. Poczułem jak „spojrzenie się rozszerza, choć bardzo bolą oczy” (to, jak i kolejne cytaty, z wierszy autora tomiku), wchodząc z butami w jego intymny świat smutku i ciężaru dojrzałości. „Ciężko mi rozpoznać, który kierunek obrać”. Tym bardziej, że „w złej grze dobra mina/parę zębów w uśmiechu/nie pomaga mi wcale/w wyglądzie” – napisał „Żuraw”.

- Ludzie zazwyczaj pisząc wiersze odkrywają swoją duszę, Tadeusz wręcz odwrotnie, ukrywa ją za swoją poezją. Chowa się za swoimi wierszami – dodał w prywatnej rozmowie przyjaciel autora tomiku.

Ocenić to można jedynie czytając osobiste wynurzenia Tadeusza Stupnickiego. Wieczór autorski odbył się w sobotnie popołudnie w legnickiej Galerii Sztuki. Przybyło na niego dość spore grono przyjaciół i znajomych autora. Być może jednak nie jest taki samotny jak myślał?

Wieczór poprowadził Jan Hila, muzycznie oprawił go Tadeusz Olchowski, wiersze oprócz samego autora czytał Albert Pyśk. Sala w galerii pełna była słuchaczy. [FOTORELACJA]13526[/FOTORELACJA]