Kwiaty to jeden z najprostszych, a jednocześnie najbardziej eleganckich sposobów okazania sympatii, wdzięczności lub szacunku. Choć wydaje się, że wystarczy kupić bukiet i go wręczyć, etykieta podpowiada kilka zasad, dzięki którym taki gest nabiera prawdziwej klasy.

Papier czy folia to nie ozdoba (zazwyczaj)

Zacznijmy od jednego z najczęstszych błędów: wręczania kwiatów w folii albo grubym papierze ochronnym. Jeśli kwiaciarka zawinęła bukiet, żeby nie zmarzł w drodze do restauracji, to Twoim obowiązkiem jest ten papier zdjąć przed progiem. Kwiaty mają być „bez opakowania”. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy papier jest częścią artystycznej kompozycji, ale umówmy się - szeleszcząca folia raczej nigdy nią nie jest.
 

Głową do góry, łodygami w dół

Widok mężczyzny idącego przez miasto z bukietem zwisającym łodygami do góry (jakby niósł upolowaną kurę) to klasyk, którego warto unikać. Kwiaty nosimy i trzymamy pąkami do góry. Zawsze. A kiedy już dochodzi do momentu „przekazania towaru”, trzymaj bukiet w lewej ręce. Dlaczego? Żeby prawa była wolna do przywitania się, uścisku dłoni czy objęcia obdarowanej.
 

Czy wypada wręczać bukiet z parzystą liczbą kwiatów?

W naszej kulturze przy radosnych okazjach trzymamy się nieparzystej liczby kwiatów. Parzyste zostawiamy na inne, zdecydowanie smutniejsze uroczystości (np. pogrzeb). Wyjątek? Okrągłe rocznice (np. 20 róż na 20-lecie) albo bukiety tak gigantyczne, że nikt przy zdrowych zmysłach nie będzie ich przeliczał.

Pamiętaj, kwiaty to komunikat. Mówią: „szanuję Cię i cieszę się, że tu jestem”. Jeśli podasz je byle jak, komunikat brzmi: „musiałem coś kupić, więc masz”. Warto poświęcić te 10 sekund więcej na odpowiednie przygotowanie bukietu i przekazanie go w sposób, który będzie o nas dobrze świadczył.
 

Etykieta na luzie

Ten artykuł powstał w ramach cotygodniowego cyklu o dobrych manierach - takich, które nie krępują, ale ułatwiają życie.
Jeśli szukacie więcej takich praktycznych podpowiedzi - zaglądajcie na stronę Etykieta na luzie na Facebooku i LinkedIn. Porozmawiajmy o dobrych manierach z klasą i poczuciem humoru. Nie po to, żeby prawić morały, ale żeby żyło się po prostu lepiej.