Robert Wierzbicki, znany legniczanom jako funkcjonariusz straży miejskiej z niezwykłym dystansem do rzeczywistości, kończy swoją zawodową misję. Po niemal połowie wieku pracy i 25 latach patrolowania ulic, legendarny satyryk przechodzi na emeryturę, zostawiając za sobą świat sztywnych procedur na rzecz pełnej artystycznej wolności.

 

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"24557"}

Koniec pewnej epoki na legnickich brukach
 

Prawie ćwierć wieku spędzone w służbie patrolowej oraz łącznie 47 lat pracy zawodowej to bilans, który budzi szacunek. Robert Wierzbicki przez lata łączył obowiązki służbowe z pasją do rysunku, stając się rozpoznawalną postacią w krajobrazie miasta.

Decyzja o przejściu na zasłużony odpoczynek oznacza zamknięcie rozdziału, w którym mundur był nieodłącznym elementem jego wizerunku. Teraz, jak sam przyznaje, nadszedł czas, aby odłożyć go do lamusa i skupić się na tym, co kocha najbardziej.
 

Rozstanie bez żalu z urzędniczą powagą
 

Autor znanych karykatur nie kryje, że nie będzie tęsknił za systemem i biurokracją, która często bywała tematem jego prac. W mocnych słowach podsumowuje brak empatii u przełożonych oraz sztywny świat paragrafów, który nie zawsze szedł w parze z ludzkim podejściem.

Satyryk podkreśla, że to właśnie nadmierna powaga urzędników była dla niego najlepszą inspiracją. Dziękuje im z przekąsem, zauważając, że nic tak nie pobudza twórcy, jak widok osób biorących siebie zbyt poważnie.
 

Mieszkańcy pozostaną największą inspiracją
 

Najtrudniejszym elementem pożegnania jest rozstanie z codziennym kontaktem z legniczanami, którzy przez lata dawali mu wsparcie. To życzliwość przypadkowych przechodniów była dla niego paliwem do działania w trudnych chwilach walki z urzędniczą machiną.

W pamięci strażnika humoru zostaną przede wszystkim krótkie rozmowy na rogach ulic oraz spotkania z dziećmi w szkołach. To mieszkańcy Legnicy i Chojnowa podrzucali mu tematy, dzięki którym jego rysunki posiadały autentyczną duszę.
 

Nowe życie wolnego człowieka i artysty
 

Zdjęcie munduru nie oznacza zniknięcia z życia publicznego, a jedynie zmianę zasad, na jakich będziemy go spotykać. Jako cywil, Robert Wierzbicki zamierza poświęcić się sztuce bez patrzenia na zegarek czy sztywne regulaminy służbowe.

Zapowiada, że nadal będzie uważnym obserwatorem lokalnej rzeczywistości, gotowym do rozmów i przyjmowania nowych tematów. Teraz nadszedł czas na prawdziwą sztukę, realizowaną z pozycji wolnego człowieka, który nie musi już niczego raportować.
 

Sylwetka Roberta Wierzbickiego: Artysta w mundurze i społecznik z powołania
 

Robert Wierzbicki urodził się 1 kwietnia 1961 roku w Chojnowie i to właśnie rodzinne miasto, obok Legnicy, zajmuje najważniejsze miejsce w jego sercu. Choć z wykształcenia jest monterem RTV i technikiem rolnikiem, całe życie poświęcił sztuce satyrycznej oraz pracy na rzecz drugiego człowieka.

Jako członek Stowarzyszenia Polskich Artystów Karykatury, prezentował swoje prace na ponad stu wystawach na całym świecie. Jego rysunki o treści prewencyjnej gościły w szkołach, szpitalach i komendach, niosąc edukację ubraną w formę żartu, co stało się jego znakiem rozpoznawczym.
 

Filantrop, który rysunkiem wywalczył tysiące dla potrzebujących
 

Działalność Wierzbickiego to nie tylko służba w straży miejskiej, ale przede wszystkim ogromne serce do pomagania. Dzięki sprzedaży karykatur znanych osobistości, udało mu się zebrać ponad 100 tysięcy złotych na cele charytatywne, co zostało docenione licznymi certyfikatami dobroczynności.

Jego zaangażowanie zostało wielokrotnie uhonorowane prestiżowymi tytułami, takimi jak Zasłużony dla Legnicy czy Chojnowianin Roku. Przez lata łączył pracę funkcjonariusza z mandatem radnego powiatu legnickiego, dbając o ład i porządek publiczny w regionie.
 

Dwa miasta, jedno wielkie serce do ludzi
 

Dla Roberta Wierzbickiego Legnica stała się miejscem zawodowej i społecznej realizacji, za co wielokrotnie dziękował jej mieszkańcom. Jak sam podkreśla, to właśnie sympatia legniczan jest dla niego największą nagrodą za lata spędzone w służbie i pracy społecznej.

Choć Chojnów jest jego rodzinnym gniazdem, Legnicę stawia na równi, ceniąc sobie relacje budowane przez dekady. Dziś, kończąc etap mundurowy, pozostaje aktywnym obywatelem, dla którego pomoc dzieciom i lokalnej wspólnocie wciąż pozostają priorytetem.