Wiewiórka – domowe ciasto z PRL z jabłkami i orzechami. Proste, aromatyczne i tak dobre, że znika z talerza błyskawicznie

„Wiewiórka” doskonale wpisuje się w tradycję prostych, domowych wypieków popularnych w czasach PRL. Nie była wyszukanym deserem z cukierni, lecz ciastem przygotowywanym w domu na niedzielę, rodzinne spotkanie czy wizytę gości.

Jej zaletą była prostota. Jabłka dodawały ciastu wilgotności i naturalnej słodyczy, a orzechy włoskie zapewniały charakterystyczny smak oraz przyjemną chrupkość.

Przepisy na takie ciasta często przekazywano sobie z zeszytu do zeszytu. Jedna gospodyni dodawała więcej jabłek, inna zwiększała ilość orzechów, a jeszcze inna dorzucała więcej cynamonu. Dlatego „Wiewiórka” mogła w każdym domu smakować trochę inaczej.

Co sprawia, że Wiewiórka jest wyjątkowa?

Najważniejsza jest jej struktura. To nie powinien być puszysty, mocno napowietrzony biszkopt. Dobrze przygotowana Wiewiórka ma drobny, zwarty i delikatny miękisz, przypominający dobrą babkę piaskową.

Jednocześnie nie może być sucha. Jabłka zapewniają jej odpowiednią wilgotność, a orzechy dodają przyjemnego chrupnięcia.

Składniki

• 3 jajka
• 1 szklanka cukru
• 1 cukier wanilinowy lub 1 łyżeczka cukru z wanilią
• 1 szklanka oleju
• 2 szklanki mąki pszennej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• szczypta soli
• 3 jabłka/ średnie/ kwaśne/ mniej soczyste
• 120–150 g orzechów włoskich
• 1–2 łyżeczki cynamonu

Jak zrobić Wiewiórkę?

Jabłka obierz i pokrój w nieregularną niewielką kostkę. Nie ścieraj ich na tarce. Dobrze, jeśli część kawałków będzie większa, a część mniejsza — dzięki temu jabłka będą naturalnie rozłożone w cieście.

Orzechy włoskie posiekaj dość grubo. Kilka większych kawałków odłóż do dekoracji.

Jajka ubij z cukrem i cukrem wanilinowym na jasną masę. Stopniowo wlewaj olej, cały czas mieszając.

Mąkę przesiej razem z proszkiem do pieczenia i szczyptą soli. Dodawaj ją partiami do masy jajecznej i mieszaj tylko do połączenia składników.

Dodaj jabłka, orzechy oraz cynamon. Delikatnie wymieszaj całość łyżką.

Masa powinna być gęsta i wyraźnie cięższa niż masa biszkoptowa. Nie mieszaj jej długo. To właśnie krótkie mieszanie pomaga uzyskać drobny, bardziej zwarty miękisz.

Przełóż ciasto do formy około 24 × 24 cm, wyłożonej papierem do pieczenia. Wyrównaj powierzchnię i posyp odłożonymi orzechami.

Piecz w temperaturze 175–180°C, góra-dół, przez około 45–55 minut.

Pod koniec pieczenia sprawdź ciasto patyczkiem. Powinien wyjść bez surowej masy, choć może być lekko wilgotny od jabłek.

Po całkowitym wystudzeniu oprósz ciasto cukrem pudrem.

Kilka ważnych uwag

Nie przesadzaj z mieszaniem. Po dodaniu mąki mieszaj tylko do momentu połączenia składników.

Nie ścieraj jabłek. Kawałki owoców sprawią, że ciasto będzie miało ciekawszą strukturę i bardziej domowy charakter.

Nie miel orzechów na drobno. Grubsze kawałki są zdecydowanie lepsze. Powinny być wyczuwalne w każdym lub prawie każdym kęsie.

Jeżeli jabłka są bardzo soczyste, wybierz takie, które podczas pieczenia zachowują część swojej struktury. Dzięki temu ciasto nie zrobi się zbyt mokre.

Nie przejmuj się też tym, że jabłka nie są rozmieszczone idealnie. Wiewiórka nie jest ciastem od linijki. Im bardziej naturalnie wyglądają kawałki owoców i orzechów, tym bardziej przypomina prawdziwy domowy wypiek.

Z czym podawać?

Najprościej — z kawą albo herbatą.

Można również podać ją z kleksem bitej śmietany, jogurtem naturalnym albo niewielką porcją lodów waniliowych. Jednak przy tak aromatycznym cieście dodatki nie są konieczne.

Dlaczego warto ją upiec?

Bo „Wiewiórka” nie próbuje być skomplikowanym deserem z cukierni. Jej siła tkwi w prostocie. Pachnie jabłkami, cynamonem i orzechami, ma delikatny, zwarty miękisz i przyjemnie chrupiące dodatki.

To właśnie takie ciasta najlepiej pamięta się z domowej kuchni — niewymagające, niedrogie i przygotowane bez wielkiego zamieszania.

A potem przychodzi najtrudniejsza część przepisu: powstrzymać się przed zjedzeniem kolejnego kawałka.

Chociaż przy „Wiewiórce” zawsze można zwalić winę na wiewiórkę